Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Slapend rijk worden in mijn schuurtje

Als u het verder aan niemand vertelt wil ik hier wel kwijt dat ik mijn tijd tegenwoordig met enige regelmaat doorbreng in het schuurtje in mijn tuin. Ik ben daar aan het ‘minen’ zoals dat in het Engels heet. Dat wil zeggen, dat ik daar geld aan het opdelven ben.

Een half jaar geleden heb ik in dat schuurtje door een soort super-nerd een paar voedingen, computermoederborden, videokaarten en een paar ventilatoren laten aanbrengen. Die dingen zijn door die nerd zo in elkaar geflanst dat er een bijzonder soort computer ontstond. Ik begrijp er eerlijk gezegd niet veel van. Maar in ieder geval lost die computer daar in dat schuurtje de hele dag cryptografische puzzeltjes op.
Niet gewoon in huis maar in dat schuurtje dus. Want die computer wordt erg warm en de ventilatoren die de zaak moeten afkoelen geven een klereherrie. Dat wil je niet weten.
Maar als dat ding klaar is met het oplossen van die puzzeltjes delft-ie iedere keer uit de cloud weer nieuwe cryptomunten op. Ethereums, ethers, bit-coins en weet ik allemaal niet wat. Digitaal geld in ieder geval. En dat geld zet ik dan via de digitale cloud om in echte euro’s. Begrijpt u wel? Ja. Natuurlijk. Want iedereen die iets begrijpt van de huidige ontwikkelingen wil tegenwoordig bit-coins.

De kosten van een en ander had ik er snel uit. Dat kan ik u wel vertellen. Want de waarde van ether is in de zomer van 2016 van 10 naar 400 euro gestegen. Net zoals de bitcoin in de afgelopen drie jaar van een tientje naar 25.000 euro ging.
Maar ja. Ik weet ook wel dat hoe meer mensen naar dezelfde munt delven hoe complexer de berekeningen worden. En hoe duurder de apparatuur dus wordt. Je moet dus op tijd verkopen. En weer in andere cryptomunten investeren.

En zo zit ik dus dagenlang in m’n schuurtje. Geld te verdienen. Mijn verstand staat erbij stil. Zo makkelijk is het.
Vroeger was dat anders. Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat ik gewoon moest werken voor m’n geld. U weet wel: dat je dingen moest doen waarvoor anderen te beroerd waren. Dat je diensten moest verrichten. Dat je inspanningen moest doen. Lichamelijk werk moest verrichten. Verantwoordelijkheden dragen, Op tijd op je werk verschijnen. Producten moest leveren. En dat je daar dan, als je het goed deed, aan het eind van de week of van de maand geld voor kreeg. En dat dat geld dus eigenlijk een soort ruilmiddel was voor je moeite. En vaak ook voor je zweet en je tranen.

Dat heb ik gelukkig niet meer. Ik ga nu af en toe even naar mijn schuurtje. Zet daar wat schakelaartjes aan en uit. En zie: het geld stroomt binnen.
Ik begrijp echt niet, waarom we dat niet allemaal zo doen.
 
Geplaatst op: Donderdag 14 december 2017 om 09:09 uur
1308687
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld