Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Biljarten met Junior

Onze jongste zoon woont nu al ruim 10 jaar zelfstandig in Den Haag. In mijn columns heette hij vroeger Junior. Maar dat kan nu eigenlijk niet meer want hij is inmiddels 29.
‘Ik zou hier in jullie dorp nog niet dood gevonden willen worden’, zei hij onlangs tijdens een bezoek. Maar ondanks dat doet hij ons stulpje op het Dorpsplein met bevredigende regelmaat aan. Zo ook vorige week.

Altijd stellen we elkaar dan op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Hij over zijn veelbelovende start in de huidige samenleving. En ik over de wijze waarop ik het, een stuk minder veelbelovend, tracht te klaren aan het eind van mijn werkzame leven in diezelfde samenleving.
Met dat laatste kan ik overigens weinig mensen boeien. Ook mijn zoon niet. Dus stelde ik mijn vorderingen in het biljartspel aan de orde. Twee keer per week oefen ik met Lou, Geerard, Dries, Hannes en Ger in het Dorpshuis. We beleven daar van alles. En mijn moyenne (gemiddelde prestatie) kruipt gestaag omhoog.
Op de een af andere manier luisterde Junior met meer belangstelling naar die biljartavonturen dan naar mijn verhalen over de typische eigenschappen van de ouderdom. Dat merk je als vader natuurlijk meteen. Dus stelde ik voor om even samen naar het Dorpshuis te lopen om te kijken of we daar een uurtje mochten biljarten. Het was zondag en normaal gesproken is het Dorpshuis in deze periode van het jaar op dat tijdstip gesloten. Maar de avond ervoor was er een muziekfestival in de grote zaal geweest en wellicht waren ze nu aan het opruimen waardoor wij in de kleine zaal terecht konden voor een potje biljart.

En ja hoor. De deur was open.We werden hartelijk verwelkomd door de beheerders Suus en Michail die geen enkel bezwaar hadden. Dus hielpen we ze eerst even de stoelen en tafels die daar tijdelijk waren opgeslagen weer terug te sjouwen naar de ontmoetingsruimte.

En daar gingen we van acquit! Zo heet de beginstoot. Bij wijze van uitzondering lukte hij bij mij wonderwel. Waarna ik nog maar liefst een serie van vier caramboles maakte. Bij Junior leek het minder te lukken. Een kwartier en acht beurten later stond ik op 14 en Junior op 4 caramboles. Mijn moyenne was dus 1,75 en dat van Junior 0,50. De waarheid is, dat ik eigenlijk nooit zo goed speel. En uitgerekend nu was dat wel het geval. Ik vond het wat sneu voor Junior. Dus stelde ik voor opnieuw te beginnen in een tweede ronde. En ziedaar: na een kwartier was het net andersom: Junior maar liefst 18 caramboles en ik 3!
En nu was het Junior die dat zielig vond voor zijn vader dus zei hij:
‘Waar had je het daarnet thuis ook al weer over? Over kurken?’.
Inderdaad had ik het daar uitgebreid over gehad. Kurken is een biljartvariant en wordt aldus gespeeld: een kurk met een halfbol rondje aan de onderkant en een losse dobbelsteen er bovenop wordt op het midden van het biljartlaken geplaatst. Iedere keer als een rollende bal de kurk omgooit wordt het getal dat dan bovenop de dobbelsteen komt van de score van de speler afgetrokken.
Bij ‘kurken’ is het spel afgelopen nadat iemand tien caramboles heeft gemaakt. Na vijf caramboles ‘lig je vast’. Dat wil zeggen dat het dan niet meer uitmaakt of de kurk wordt omgegooid.

En weer ging het uitstekend met me. Na een minuut of zes lag ik al ‘vast’ terwijl Junior nog maar twee punten had. En toen hij er eindelijk vier had stootte hij een bal tegen de kurk en de dobbelsteen kwam op zes.
Na nog vier minuten stond ik op negen en Junior op twee.
‘Weet je wat’, zei ik in een hernieuwde poging hem nog een kans te geven. ‘We doen nu net als bij tien over rood. Wie op negen staat moet òf een zogenaamde losseband-carambole maken òf een driebanden-carambole. Dat is erg moeilijk. Maar de tegenstanders met minder punten hebben daardoor meer kans om weer een beetje dichter bij de overwinning te komen’.

Zo gezegd, zo gedaan.
Na nog weer tien minuten maakte Junior zijn moeilijke tiende carambole en ik stond nog steeds op negen.
Junior had gewonnen. Leve Junior! 
Geplaatst op: Donderdag 14 november 2019 om 08:26 uur
1649870
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld