Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Aanvaarden wat je niet veranderen kan

Op het bord dat boven mijn laptop hangt heb ik met kleine magneetjes van alles vastgemaakt. Ter overdenking of ter getuigenis van meerdere glorie. Zoals foto’s van mijn gezinsleden. En een prachtig gedicht van Daan de Ligt over Den Haag. Een krantenknipsel met de kop: ‘Scholen raken overbelast door adviesorganen’ en een levenswijsheid: ‘Aanvaard wat je niet veranderen kan, maar verander wat je niet aanvaarden kan’.
Bij die spreuk wil ik zo langzamerhand wel eens stilstaan. Vooral in het licht van het huidige gemopper van hen, die de jaren des onderscheids bereikt hebben.
Is dat gemopper alleen maar een teken van de naderende ouderdom, zoals de jeugd ons maar al te graag wil doen geloven om zelf wat meer in de melk te brokkelen te krijgen?
Of is dat gemopper een poging om te veranderen wat je niet aanvaarden kan?

Laat ik mezelf tot voorbeeld nemen. Ik word wat ouder en los van het feit of ik daardoor verward geraak in de jaren des onderscheids, heb ook ik mijn bedenkingen tegen diverse huidige ontwikkelingen.
-Zo heb ik zolangzamerhand steeds minder vrede met het indringende geschreeuw en geroep dat via de media al maar luider tot ons komt.
-Ik ben steeds meer de mening toegedaan dat we ons te weer moeten stellen tegen het Armageddon van het commerciële geblèr van de reclame zonder welk de maatschappij het tegenwoordig kennelijk niet meer kan stellen.
-Ik verbaas me over het verschijnsel dat bezoekers van muziekfestivals steeds zwaardere oordoppen in moeten tijdens het aanhoren van de muziek.
-Ik vraag me dan ook steeds vaker af of we zo langzamerhand ook geen oogkleppen moeten gaan dragen tijdens het lezen van de krant of het kijken naar de tv.
Want neem nu zo maar eens een paar koppen in de kranten van de afgelopen week:
Over metaaldetectoren. Piep, piep, daar ligt weer een munt.
Over borstmutatie. ‘Ik ben Charlotte en ik wil nieuwe borsten’.
Over een zwaardslikster: ‘Ze moeten van me denken: Hoe doet ze dat?’
Over E-books: Toch niet zo ‘all you can read’.
Over de legionella-bacterie: Hoe gevaarlijk is de tuinslang?
Die koppen getuigen toch op z’n minst van een verregaande zwakzinnigheid van de redacteuren die ze bedacht hebben. En ik zie ze steeds meer.

Nog meer zaken die ik maar moeilijk aanvaarden kan:

-Problemen worden je in steeds grotere tal en last aangepraat, zonder dat je ooit zelfs maar in aanraking bent gekomen met die problemen.
-Zaken die niets met geld te maken hebben, zoals eer, vergevingsgezindheid, bescheidenheid, zelfbewustzijn, fatsoen en beschaving verdwijnen steeds meer uit het zicht.
-Op internet ontvang ik tegenwoordig steeds meer berichten van bedriegers en oplichters dan van vrienden en kennissen.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik bedoel: moet ik nou maar aanvaarden wat ik niet veranderen kan?
Of heeft het zin om nog maar even door te gaan met mopperen?
 
Geplaatst op: Donderdag 20 juli 2017 om 09:21 uur
1244548
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld