Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Allemaal Gekke Gerritjes

Laatst kreeg ik een cadeaukaart van iemand. Er stond een tientje op. Hij was alleen maar geldig bij de V&D. Om hem te kunnen gebruiken moest ik hem activeren. Er stond een ordernummer op van 16 cijfers. En een kaartnummer van 19 cijfers. Die moest ik allemaal op mijn laptop intikken. En toen kreeg ik een activeringscode van 22 cijfers. Toen ik zevenenvijftig keer op een knopje had gedrukt kon ik in de winkel betalen met mijn cadeaukaart. Ik dacht:. Ik lijk Gekke Gerritje wel.

De volgende dag moest ik iemand een paar honderd euro betalen. Hij zei: Doe maar op mijn bank, dat is makkelijk. Ik aan de slag. Op mijn laptop tikte ik mijn gebruikersnaam en mijn wachtwoord bij de ING-bank in. Dat waren 18 letters en 2 cijfers. Weet je wat, dacht ik. Ik maak gelijk een referentienummer en een kenmerkgetal aan. Dan kan de ontvanger controleren waar het om gaat als er iets mis gaat. Dat waren bij elkaar 16 cijfers. Het factuurnummer en de factuurdatum bestonden uit 8 letters en 17 cijfers. Het betalingskenmerk kenmerkte zich door 4 groepjes van 4 cijfers is zestien cijfers. En het IBAN-nummer bestond uit een combinatie van 6 letters en 12 cijfers. Met een heleboel nullen erin. Die kan je alleen maar tellen door je duimnagel op de nullen te leggen en dan je duim heel langzaam naar rechts te schuiven zodat de nullen een voor een onder je duimnagel tevoorschijn komen. En dan nog moet je dat wel drie keer over doen om zeker te zijn van je zaak. Waren het nou zeven of acht nullen? Het over te maken bedrag zelf was simpel. Dat waren 5 cijfers en een komma.

En dan nog even verzenden. Je leest gewoon een volgnummer van drie cijfers op een papier dat je maanden geleden kreeg, zoekt dat nummer op, tikt de bijbehorende tan-code van 6 cijfers in, drukt op de verzendknop  en klaar. Maar liefst honderdentien keer op een knopje gedrukt om iemand z’n geld te geven!
Ik dacht: Ik lijk Gekke Gerritje wel.

Het aardige is, dat ik ook een rekening bij de RABO-bank heb. En daar gaat het allemaal weer heel anders! Om datzelfde bedrag daar aan iemand te geven hoef je slechts een rekeningnummer van 9 cijfers, een pasnummer van 4 cijfers, een inlog I, een pincode van 4 cijfers een toegangscode van 8 cijfers, het bedrag van, in dit geval, 5 cijfers, een referentienummer en een kenmerk van 16 cijfers, een IBAN-nummer van 6 letters en 12 cijfers, een betalingskenmerk van 16 cijfers, een signeer S, nogmaal de pincode van 4 cijfers, een controlegetal van 10 cijfers, nogmaals het bedrag, maar dan in hele euro’s van, in dit geval drie cijfers en een signeercode van 8 cijfers in te tikken.
Bij de RABO-bank moet je dus minstens honderdzes keer op een knopje drukken om iemand z’n geld te overhandigen. Op zulke momenten denk ik: Ik lijk Gekke Gerritje wel.

Bij de Sligro was het ook weer raak. Van mevrouw Pasgeld moest ik een paar boodschappen doen. Twee preitjes, twee forelletjes, een stukje kaas en nog een paar dingetjes waar je vroeger bij de viskraam en de groenteboer in een poep en een zucht mee klaar was. Nu kreeg ik een of ander ding in mijn handen waarmee ik steeds eerst langs streepjescodes moest en dan op allerlei knopjes moest drukken. Vooral als het verkeerd ging. En als er geen streepjescode op mijn boodschap stond moest ik het product op een weegschaal leggen en diverse knopjes op weer een ander apparaat indrukken. Ik heb het geteld. Voor vijf boodschappen heb ik 28 keer op een knopje moeten drukken.
En bij de kassa keken ze me aan, alsof ik een crimineel was, die er met de niet ingedrukte boodschappen vandoor wilde gaan zonder afgerekend te hebben.

Op zulke momenten denk ik: Ik lijk Gekke Gerritje wel. U ook? Zoja, dan beginnen we al aardig te functioneren in de participatiemaatschappij van tegenwoordig: Allemaal gekke Gerritjes.
Geplaatst op: Vrijdag 27 december 2013 om 09:36 uur
1793446
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld