Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Anderhalf uur rijden van de Randstad

Mevrouw Pasgeld en ik verblijven nu al geruime tijd en met grote regelmaat in Zeeland. Het bevalt ons prima in ons dorpje dat ongeveer 500 inwoners telt. Soms denk ik wel eens dat ik hier op een andere planeet woon inplaats van op anderhalf uur rijden van de Randstand.

Neem nou bijvoorbeeld de handboogschietingen. Dat kan met een staande of liggende wip. Je kan hoofdvogels, zijvogels, eerste kallen, tweede kallen, vliegende vogels en kleine vogels schieten. Ik heb geen idee wat het allemaal betekent. Maar het moet wel heel boeiend zijn. Want wekelijks staan de uitslagen in de krant.

En dan is er die kwestie van de kussende wielrenner. Maandenlang teisterde hij onschuldige dames in de omgeving van Wilhelminadorp door ineens van zijn fiets te stappen, de dichtstbijzijnde dame te omhelzen, te zoenen, weer op te stappen en hard weg te rijden

Verder zijn er hier dorpen (Oudelande, ’s Heer Arendskerke) waar ze, onder het motto: ‘We kunnen heus zelf nog wel uit onze doppen kijken’, alle verkeersborden hebben weggehaald en in de kelder van het gemeentehuis hebben opgeslagen.

Vervolgens de zaak van de plaatsnaamborden in het gehucht Sinoutskerke. Die waren eerst wit met blauwe letters. Toen ze aan vervanging toe waren werden dat gele borden. Met zwarte letters. Want Sinoutskerke is een gehucht. En een gehucht is geen bebouwde kom. Maar gele borden met zwarte letters staan alleen in Duitsland. Toen zetten ze er blauwe borden met witte letters neer. Begrijpt u wel? Het was net zoiets als met die handboogschietingen. Allemaal heel boeiend.

Mijn dorpje valt, samen met nog 14 andere dorpjes, onder de gemeente Borsele. Toch moet u niet denken dat ze bij de gemeente Borsele achterlijk zijn. Dat bleek onlangs toen de renovatie van het gemeentehuis van Borsele aan de orde was. De gemeenteraad was voorgespiegeld, dat dat voor 2,4 miljoen euro kon. Het werd 4 miljoen. Een overschrijding van maar liefst 150 procent. De burgemeester van Borsele, Jaap Gelok, liet weten  de overschrijding ‘niet echt als een hoogtepunt in zijn carrière te beschouwen’. Kijk. Dat is nog eens een burgemeester. Echte excuses zijn het natuurlijk nog niet. Maar hij probeert het tenminste. Dat zie ik de Haagse burgemeester Jozias van Aartsen nog niet doen als straks het Spuiforum geen 181 miljoen maar 450 miljoen euro heeft gekost.

Ook andere zaken geven hier in Zeeland te denken. Zo  is er een echtpaar in ons dorp dat telefoonboeken geeft aan hun papegaai. Ieder jaar scheurt Rocky, zo heet de papegaai, bij wijze van vrijetijdsbesteding tientallen telefoonboeken aan flarden. Alleen met hulp van de mededorpsbewoners, die bij voortduring hun oude telefoonboeken komen aanreiken, komt Rocky nog steeds aan zijn trekken. 

Vraag mij niet ons Zeeuwse dorpje te vergelijken met het Den Haag waar ik geboren en getogen ben. Want dan kom ik al gauw tot de conclusie, dat je als automobilist in Zeeland goed moet uitkijken of er iets aan komt. Want als dat zo is, moet je stoppen. Terwijl je in Den Haag juist goed moet uitkijken of er niks aankomt. Want dan kan je doorrijden.
En natuurlijk ligt ons Dorpsplein niet op een andere planeet. Natuurlijk is het maar anderhalf uur rijden van Den Haag naar ons dorpje. En natuurlijk spelen zich hier net zo goed hartverwarmende en hemeltergende zaken af zoals dat die zich ook in Den Haag voordoen.

Het enige verschil is, dat het hier, vlak naast de deur stil is op de kronkelige binnendijken met aan weerszijden hun kaarsrechte bomen. Dat ook de koeien en de schapen zich kennelijk op hun gemak voelen aan de oevers van de welen en langs het lommer van de heggen. Dat je hier ook in de herfst en de winter wil wandelen. Omdat de vergezichten over de polders en de boerderijen met hun witgebiesde schuren onder indrukwekkende luchten of een lage heldere zon er dan weer op een heel andere manier mooi uitzien dan in de lente of de zomer.
Het verschil is, dat je hier genoeg tijd hebt om hemeltergende zaken van je af te zetten. En om ontroerende zaken echt tot je door te laten dringen.

Om de doodeenvoudige reden, dat je hier, anderhalf uur rijden van de Randstad, nog ruimte hebt om ergens bij stil te staan.
Geplaatst op: Vrijdag 1 november 2013 om 08:59 uur
1793443
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld