Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Big brother is killing you

Ik heb zo’n stofzuigertje dat alles zelf doet. Hij weet waar alles staat en zuigt daar voorzichtig omheen. Als hij bij m’n bed komt kijkt hij eerst goed of ik er nog inlig. Als dat het geval is zet-ie zichzelf wat zachter om me niet wakker te maken.
Prachtig!
Maar nu blijkt dat dat stofzuigertje ook een programmaatje heeft waarmee hij de inrichting van mijn huis in kaart kan brengen. En dat stuurt hij automatisch op naar Ikea. Daar kunnen ze dan precies zien welke meubels ik wel en niet heb.
Zodat ik tegenwoordig om de haverklap op mijn lap-top, door mijn telefoon en via mijn brievenbus wordt lastiggevallen om toch maar vooral een salontafel, een loungeset, een hoekslaapbank en diverse kussenovertrekken aan te schaffen. Omdat mijn stofzuigertje stiekem heeft doorgegeven dat ik dat nog niet had.

Laatst liep ik op het centraal station in Amsterdam. Daar stond een reclamebord. En ik zag het heus wel. Op de een of andere manier voelde ik gewoon dat-ie me in de gaten hield.
‘Hallo, reclamebord’, zei ik. ‘Dat is een tijd geleden. Wat een toeval dat ik je weer zie. Sta je in je eentje op de trein te wachten?’
‘Nee, nee’, antwoordde hij. ‘We staan hier met z’n vijfendertigen. En we houden jullie een beetje in de gaten. Want we willen weten naar welke reclames jullie kijken. En hoelang. En of je een mannetje of een vrouwtje bent. En hoe oud je bent. Staan er bijvoorbeeld erg veel ouwe mannetjes heel lang te kijken naar een reclame voor genever dan weten we dat we nog meer reclame voor genever op nog meer oude mannetjes moeten richten. En als er geen enkele viriele man tussen de zeventien en de zeventig meer kijkt naar een aanbeveling voor een cruise met een bloterige dame erop dan weten we dat we onze reclamecampagnes voor voorbehoedmiddelen wel stop kunnen zetten.

Onlangs ging onze wasmachine kapot. Dat was te verwachten want we hadden hem al bijna twintig jaar. De nieuwe wasmachine functioneerde prima. Maar na verloop van tijd viel het me op, dat er wel erg veel reclamefolders vol aanbevelingen voor gestreepte overhemden op de deurmat lagen. Ik ben namelijk een groot liefhebber van gestreepte overhemden. Maar hoe wisten die kledingzaken dat?
Nader onderzoek leerde, dat de nieuwe machine was voorzien van een appje waarmee hij de de inhoud van de wastrommel kon rubriceren en verzenden.
Wij hoeven nou dus alleen maar de reclames op de deurmat door te nemen om te zien wat we aan moeten.

Het aantal drones rondom ons huis neemt trouwens ook toe. Ieder half uur verschijnt er wel een. Voor het raam van de zitkamer. In de achtertuin. Voor het slaapkamerraam. Laatst had een miniatuurdrone de badkamer zelfs weten te bereiken via het afvoerputje. Dus weet iedereen tegenwoordig nog eerder dan wijzelf wanneer ons wc-papier op is.
Dat hoeven we dus zelf ook al niet meer in de gaten te houden.

Nog even en we hoeven niet eens meer zelf te leven.
Geplaatst op: Donderdag 14 september 2017 om 07:47 uur
1279078
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld