Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Boodschappen doen

Vaak stuurt mevrouw Pasgeld me uit om boodschappen. Dan krijg ik een lijstje mee. Van de helft van wat er op dat lijstje staat heb ik geen idee. Knoflook, bramen, koffiebonen en melk weet ik nog wel. Maar venkel? Kookroom? Pastinaak? Sjalotjes?
Meestal ga ik eerst op zoek naar de afdeling waarvan ik denk, dat ik het daar wel zal vinden. Zo zal venkel wel bij de groenten staan. En kookroom bij de zuivel. Vaak lukt het dan wel. Maar pastinaak? Dat kan van alles zijn. Russische koffiebonen bijvoorbeeld. Of een middel om het toilet te reinigen. Dat moet ik dus vragen aan iemand van het personeel. Altijd word ik keurig te woord gestaan. En vrijwel altijd word ik vervolgens begeleid tot vlak voor het schap waar de pastinaak zich bevind.
Maar nu ik dit schrijf weet ik alweer niet wat pastinaak is. Ik ben vreselijk hardleers wat dat betreft. Steeds opnieuw moet ik vragen waar de pastinaak staat.

Is het misschien daarom, dat ik boodschappenlijstjes spaar? Niet die lijstjes van mevrouw Pasgeld. Maar de lijstjes die ik her en der in de supermarkt vind. Meestal in een boodschappenkarretje. Soms op de grond. Of in een prullemand.
Dat doe ik al jaren. Ik heb drie ordners vol. Al die boodschappenlijstjes geven een prima inzicht in de menselijke geest.
Er valt uit zo’n lijstje nauwelijks te maken of het gemaakt is door degene die er zèlf gebruik van maakt tijdens het doen van de boodschappen of door iemand die boodschappen voor een ander doet.
Dat is namelijk wel het geval bij de lijstjes die mevrouw Pasgeld voor mij maakt. Iedere boodschap is daar voorzien van talrijke aanwijzingen, zoals kleur, merk, grootte, aantal, verpakking. Ze lijken soms wel bedoeld voor een debiel die voor het eerst boodschappen voor z’n moeder mag doen.

Dat is zelden het geval bij de honderden lijstjes in mijn verzameling. Opvallend is, dat er daar maar één lijstje bij is, dat is getypt en uitgedraaid op de computer. De rest is allemaal geschreven met balpen of potlood.
Het gemiddelde lijstje bevat circa acht boodschappen. Maar ik heb ook lijstjes met meer dan vijftig boodschappen.
Er is één lijstje bij met maar één boodschap: ‘ophanghaken voor de kerstboom’ staat daarop. Wat nu? Iemand gaat naar een winkel om daar uitsluitend ophanghaken voor de kerstboom aan te schaffen. Voor vertrek maakt hij nog even een lijstje met daarop maar één ding: ‘ophanghaken voor de kerstboom’. Zeker bang dat hij onderweg naar winkel vergeten zal wat hij moet kopen.

Op de lijstjes uit mijn verzameling staan opvallend weinig schrijf- en taalfouten. Toch wat voorbeelden: Cicken tonight. Mortzarelle. Ketchub. Gloor. Speculoos. Alleminimum folie. Makoroniekruiden. Kipfilee. Frikendelen. Bloebend.
Die vallen mij, als voormalig onderwijzer natuurlijk direct op.
Ook staan er, net als op de lijstjes van mevrouw Pasgeld, vaak dingen op die ik (ook letterlijk) volstrekt niet thuis kan brengen. Koekkiki. Dry nites. Sch-mielekt rus. Tintelfruit. Banaanknoflook. Gelevin. Eierenplop. Smoeltjes. Hoezen voor de vloerwisser 199. Tokkelroom. Apetina classic. Nelly. Smoeltjes. Bierkasten. Potje humus. Twee pakken hondenluiers. Peetjes.

En dan had ik het hierboven over het kijkje in de menselijke ziel. Wat bijvoorbeeld te denken van:
Pap voor ons. Broodjes jongens. Twee lekkere ijsjes. Zoetwaren voor de boterham. Een fles jenever, een fles conjac, een fles rum (als enige boodschappen op één papiertje). Flesjes drinken. Iets voor de koffie. 40 Rollen toiletpapier. Kertsstukje ma.

Zo. Voorlopig maar weer even verder met de lijstjes van mevrouw Pasgeld.
 
Geplaatst op: Donderdag 21 februari 2019 om 08:59 uur
1524987
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld