Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

DDB-ers in Den Haag

Er  was er eens een stroopwafelverkoper in Den Haag. Jarenlang deed hij gewoon zijn werk. Hij verkocht zijn stroopwafels in een kraampje in de Grote Marktstraat naar behoefte en iedereen was tevreden.

Totdat er een DDB-er langskwam. Voor de goede orde: een DDB-er is een persoon die zijn identiteit ontleent aan de afkorting van de woorden Druk, Druk en Belangrijk en zich daarom graag schaart tussen het hogere echalon in het bankwezen of bij de overheid. Gewoonlijk vindt een DDB-er zijn of haar weg in de maatschappij door zich aan te sluiten bij andere DDB-coterieën teneinde gezamenlijk sterk te staan. En in een aantal gevallen worden speciale DDB-ers door andere DDB-ers geselecteerd om via hoge plaatsen op verkiezingslijsten de hete kolen voor elkaar uit het vuur te halen.

De DDB-er waar ik het hier over heb, u kent hem vast wel, hij woont bij u in de buurt, kocht op een dag een stroopwafel bij de stroopwafelverkoper in de Grote Marktstraat. Héérlijk. Het stroop liep hem langs z’n waffel. Dat is lekker, dacht hij. Maar wat is het toch jammer, dat ik hier, temidden van zo’n prachtig koop-environment met etalages vol buitengewone chique de fiebel  en andere peperdure hebbedingen, in zo’n gewoon, armetierig kraampje mijn stroopwafel moet nuttigen. Hij keek eens om zich heen en zag dat niemand hem daar in dat stroopwafelkraampje als DDB-er herkende.

Weet je wat?, dacht hij. Dat moet anders. En hij informeerde naar de mogelijkheden om stroopwafels voortaan te bekomen in een DDB-omgeving. Daar hadden zijn vriendjes wel oren naar. Weg met die ordinaire handel in de Haagse winkelstraten! The Hague op de internationale kaart! Nog meer drommen koopgrage expats in de feestverlichte winkelstraten van de residentie!

De stroopwafelverkoper ging ondertussen rustig door met zijn werk. Hij verkocht stroopwafels in zijn kraampje en iedereen was tevreden. Ook de Hagenaars zelf trouwens. Maar dat maakte niet uit. Want wie trekt zich vandaag de dag nog wat van gewone Hagenaars aan?

Het was trouwens nog een hele toer om die stroopwafelverkoper daar weg te krijgen. Temeer daar hij aan alle eisen voor het drijven van zijn negotie voldeed. En toen die eisen via het DDB-cirquit werden gewijzigd zei hij ook nog eens graag aan die nieuwe eisen te willen voldoen in plaats van dat hij gewoon oprotte naar de Haagse markt zoals het hoorde of ergens anders waar ze geen last van hem hadden.

Maar ja. Met stroopwafels heb je Den Haag nog steeds niet op de kaart. Wel lekker misschien. Maar hoe onaanzienlijk toch naast al die internationale commerciële allure en die zo razend knap samengebalde Haagse Cultuur in het Bruisende Stadshart. Binnenkort zouden er op kosten van de Haagse inwoners zelfs kroonluchters worden geinstalleerd in de Haagse winkelstraten. En stroopwafels onder kroonluchters? Daar moet je toch niet aan denken!

En de stroopwafelverkoper? Die verkocht stroopwafels naar behoefte, krabde eens onder zijn pet en besloot zijn schouders maar eens op te halen.

Totdat de Haagse DDB-kliek per ongeluk een kroonluchter op zijn kraampje liet vallen.
Geplaatst op: Vrijdag 22 november 2013 om 08:55 uur
1793435
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld