De Ouwe Klets en de Blauwe Ridders der Eenstemmigheid

Ik ben niet meer zo gauw onder de indruk als ik de krant lees. Bangmakerij en schreeuwerigheid. Daar komt het bij de Ouwe Klets Media meestal op neer. Maar zojuist las ik twee kleine berichten waar ik toch wat van over mijn toeren raakte.

1. Een grootvader heeft zijn kleindochter op bezoek. Die is even aan het huilen. Om haar tot rust te brengen neemt hij haar op de arm, gaat er mee naar buiten en wiegt haar wat totdat ze in slaap valt. Op dat moment stopt er naast hem een politieauto. Er stapt een agent uit die naar hem toe loopt en zegt:
‘Meneer, wilt u even bijven staan! Wat doet u hier met een baby zonder kinderwagen?’
“Ik probeer haar in slaap te krijgen en had zo gauw geen kinderwagen bij de hand”, antwoordt de grootvader. En als hij heeft uitgelegd, dat hij de opa van het kleine meisje is, zegt de agent: ‘Het was alleen maar een controle. Goedenavond.’

2. De politie in de Britse kustplaats Bournemouth heeft agenten ingezet om de snelheid van fietsers op de boulevard te controleren. Als iemand harder dan 16 kilometer per uur fietst (10 mijl), duikt er een agent met een lasergun op vanachter een strandtent. Omdat de meeste fietsers geen snelheidsmeter hebben, weten ze dus ook niet of ze te hard rijden. Daarom mogen de agenten geen boetes uitschrijven en krijgen de fietsers slechts een folder mee en het advies de volgende keer wat minder hard te rijden.

Als ik die berichten lees word ik even niet goed en ren huilend naar het toilet om over te geven. Maak je niet druk, zegt mevrouw Pasgeld dan. Maar zij heeft gemakkelijk praten. Zij maakt zich doorgaans nooit druk om waar het heen moet in deze eigenaardige wereld. Zij gaat haar bewonderenswaardige gangetje wel. Maar bij mij ligt dat anders. Want als ik me niet druk maak om die rare politie-controles, wie doet het dan wel? Nou? Nou? En kijk, voor je het weet heb je hier een totalitair regiem vol met Blauwe Ridders van de Eenstemmigheid. En lopen al die wouten dag en nacht achter je kont aan met flitsers, laserguns en stroomstootwapens. Om te controleren of de scheiding in je haar wel recht zit. Voor je het weet is er in de hele samenleving geen plekje meer over waar je zelf eens rustig kan nadenken over welke dingen je nou eigenlijk zèlf goed en verkeerd en doet. Voor je het weet heeft de overheid jouw geweten gerubriceerd en genationaliseerd en paraderen we met z’n allen in het gelid door de koopgoten.

‘Ja’, hoor ik de Ouwe Klets zeggen. ‘Ja, maar het gaat toch om de veiligheid? Om die van U? En om die van mij? En stel je voor: als er nou eens een fietser op de boulevard tegen een kind aanrijdt? En als het nou eens een echte kinderverkrachter was die daar met dat kind liep te klooien in die straat? Loopt Pasgeld dan nog steeds zo hard te roepen van weg met die wouten? Nou? Nou?

En dan zeg ik: Zouden we allemaal niet weer eens zèlf moeten gaan nadenken als het om onze veiligheid gaat? Inplaats van dat door de politici en de Ouwe Klets te laten doen?

Vroeger deden we dat toch ook?

Geplaatst op: Donderdag 18 juni 2009 om 12:17 uur