De politicus van de toekomst

Politici lopen met hun hoofd in de wolken. In hun oneindige wijsheid hebben ze het contact met de gewone man verloren. Daarom is er dus nu: de burgerbuddy.

De burgerbuddy moet de politicus vertellen wat er in de echte wereld gebeurt. De burgerbuddy is een soort tolk van de alledaagse werkelijkheid naar de poppenkast van de politiek.

In het verleden bestond er al een functionaris die zei welke kleur stropdas de politicus moest dragen om geloofwaardig over te komen. Dat was de mannetjes maker die later personal coach werd genoemd. Die zei bijvoorbeeld dat de politicus niet zo binnensmonds moest mompelen, maar duidelijk moest artikuleren. En als de politicus zijn mening dan eindelijk duidelijk artikuleerde had hij een veiligheidsagent nodig om hem te beschermen tegen de gevolgen van zijn duidelijke articulatie.

Naast de mannetjesmaker en de veiligheidsagent had de politicus dan verder nog een of meerdere bestuursambtenaren om zich heen. Dat waren types die de politicus vertelden waar hij was, hoe de mensen heetten die hij een hand moest geven, of het mooi of lelijk weer was en hoe laat ze naar de volgende afspraak moesten.

Zo liepen er al hele klonters mensen om de politicus heen als hij zijn neus buiten de deur stak.

En daar komt dan nu de burgerbuddy bij. De tolk, die moet aangeven wat er zoal in de eenvoudige geest van gewone mensen omgaat.

Met al die mensen om zich heen ziet de politicus natuurlijk steeds minder van zijn ware omgeving. Zo zal hij steeds verder vervreemden van zichzelf. En dus steeds meer adviseurs nodig hebben. Ik noem er een paar:

Voorproevers. De politicus van de toekomst zal zich tijdens ontbijt, lunch en diner laten omringen door voorproevers. Zo zal hij zeker weten wat lekker is en wat niet. Bijkomend voordeel is dat het de voorproevers zijn die de pijp uitgaan als iemand de politicus wil vergiftigen.

Psychiaters en therapeuten hadden politici al. Beroepsgroepen die erg ingenomen zijn met zichzelf komen vroeg of laat in de knoop met hun gewone imborst. En zeker politici zullen zich dus in de toekomst steeds meer omringen met psychiaters en therapeuten. Personal referees zullen deze functionarissen straks gaan heten. Zij zijn het die de knopen zullen doorhakken waar het de politicus zelf niet lukt.

En dan hebben we natuurlijk de personal dresser. Omdat hij zo met zijn hoofd in de wolken loopt zal de politicus van de toekomst ’s ochtends steeds meer moeite hebben zijn voet door de goede opening van zijn onderbroek te steken. Hiertoe biedt de personal dresser dan uitkomst. Wij kennen deze functie nog wel van vroeger bij koningen en hertogen. Toen heette zo’n man lakei.

Daarnaast zal een wildgroei aan onbegrijpelijke functionarissen de politicus van de toekomst omringen. Ik noem ze alleen. Uitleggen wat die mensen doen kan ik niet. Vaak ook omdat ze dat elf niet eens weten. Daar gaat-ie:

De Councellor. De Mediator. De Avatar. De energie Facilitator. De Personal Prophet. Het zijn stuk voor stuk spiritualisten die de politicus dienen te sterken in het idee dat de toekomst in handen ligt van de partij. Vroeger heetten die mensen waarzeggers. Farao’s maakten daar nogal eens gebruik van. En, o ja. Natuurlijk. Een van de belangrijkste adviseurs waarmee de politicus van de toekomst zich zal omringen is de belastingconsulent. Want politici zullen elkaar in de toekomst zoveel salarisverhoging gunnen, dat het deze mensen niet kwalijk is te nemen, dat ze ook hun belastingaangifte zelf niet meer kunnen invullen.

En zo zal het geschieden dat de politicus van de toekomst zich als een tabula rasa in de maatschappij zal ophouden. Niets zal hij meer zelf weten. Niets zal hij meer zelf kunnen. Raadgevers spreken door zijn mond. Lakeien houden zijn pen vast. Soldaten behoeden hem voor aanslagen. Waarzeggers sturen zijn hersenen.


Wie ben ik? Zal hij zich in opperste wanhoop afvragen. Ben ik wel iemand?

Maar zelfs het domme volk wist het allang: hij was niemand.

Geplaatst op: Maandag 10 april 2006 om 13:36 uur