Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

De ziekte van Norder

Naar eerst nu blijkt, lijkt onze Haagse wethouder van stadsontwikkeling en ruimtelijke ordening in vrij ernstige mate te lijden aan megalomanie.
Dat vereist nadere toelichting.

Megalomanie is een onberedeneerbare hang naar het grote, het geweldige, het overdonderende. Lijders aan deze ziekte kunnen niet ontkomen aan het idee, dat de voorwerpen die ze waarnemen te klein zijn. En dat er maar één manier is om dit vermeende euvel te bestrijden: en dat is het vergroten van de dingen om hen heen.
Het tragische is, dat als de patient er, vaak in weerwil van zijn omgeving, in is geslaagd om de dingen groter te maken, hij opnieuw wordt overvallen door het idee dat het nog niet groot genoeg is. Megalomanie kan zeer ernstige vormen aannemen als de hang naar het grote tenslotte geheel in de plaats treedt van mogelijke geluksgevoelens en als zodanig een, voor de geestelijke gezondheid zo noodzakelijke mate van zieleheil en berusting geheel blokkeert. Eenmaal in dit stadium beland is de aandoening vrijwel onbehandelbaar geworden.

Naar verluidt verkeert onze Haagse wethouder Norder thans nog net niet in die fase.
Maar het scheelt niet veel.
Zijn megalomanie vertoont reeds alle kenmerken van ‘geen weg meer terug’. Zo mengt hij zich steeds frequenter onder mede-patiënten om zijn afwijking minder in het oog te laten lopen. En verder kan hij zijn onbedwingbare lust naar het grote, het grotere en het grootste nog slechts botvieren door eigen waarneming ter plaatste. Zo verkeert hij bijvoorbeeld van 21 tot 29 november van dit jaar te Abu Dhabi en Dubai waar hij de giga-wanproducten van schatrijke sheiks, emirs en andere megalomanen met eigen ogen zal gaan adoreren.
Dat weekje mega doet hij op kosten van de Haagse inwoners, die op die manier natuurlijk maar wat graag een centje bijdragen aan zijn therapie.

Zijn behandelend geneesheer, dokter de Groot, wil geen commentaar geven maar zegt wel, dat de behandeling van megalomanen in dergelijke gevallen niet kan volstaan met het kijken naar foto’s van wolkenkrabbers in den vreemde. Dat zou zoiets zijn als het laten zien van een afbeelding van een glaasje genever aan een alcoholist in de hoop, dat daardoor zijn drankzucht verdwijnt. Neen. Daadwerkelijk dwalen in de doolhoven van de waanzin is volgens De Groot de enige mogelijkheid voor Norder om uiteindelijk weer terug te keren naar de menselijke maat.
‘Door de zure appel heenbijten’, vat De Groot zijn therapie samen. ‘Zeker waar het hier gaat om het verwerken van teleurstellingen op het gebied van mega, giga en nog groter.’ Op dit punt aangekomen verwijst De Groot fijntjes naar de enorme chocoladeletter die, als de wethouder zelf z’n zin zou hebben gekregen, was verrezen op het Koningin Julianaplein in Den Haag.

Daarom lijkt een kleine donatie van de inwoners van Den Haag voor het herstel van Norder hier dan ook wel op z’n plaats.
Want zeg nou zelf: als Norder van zijn megalomanie af kan komen door hem regelmatig tripjes te laten maken naar Las Vegas, Abu Dhabi, Hong Kong, Mexico-city en Tokio is dat niet alleen voor de zielerust van Norder zelf, maar vooral ook voor de zielerust van de Hagenaars toch weer mooi meegenomen.
Geplaatst op: Vrijdag 3 september 2010 om 09:19 uur
1718182
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld