Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Doe mee met je AOW!

 ‘Doe mee met je AOW’. Dat stond vorige week op 20 mei boven een paginagrote advertentie in de kranten. Daarin werden ouderen opgeroepen hun jaarlijkse vakantiegeld, dat ze op 20 mei van deze maand ontvingen, te schenken aan het Prins Bernard Cultuurfonds.
‘Steun cultuur met je vakantiegeld!’. ‘Geef iets terug aan de maatschappij!’.
Want ouderen, zo werd vermeld, worden in deze moeilijke tijden relatief minder in de basis van hun bestaan geraakt, leiden binnen de beperkingen van de vrijwillige quarantaine een redelijk rustig leven, hebben niet meer de directe zorg voor hun kinderen en verkeren in een financieel minder kwetsbare situatie dan anderen.

Ik loop zolangzamerhand ook tegen de tachtig dus ik dacht: Weet je wat? Ik doe mee. Ik stuur mijn vakantiegeld (570 euro, het 20ste deel van mijn totale jaarlijkse AOW-tje) meteen op naar het Cultuurfonds.
Dan behoeft de bestuursvoorzitter van Air-France-KLM, Ben Smith, zijn bonus van 770.000 euro tenminste niet aan te spreken. Dan kan koning Willem Alexander gewoon op onze kosten blijven jagen op het Loo.
En dan hoef ik af en toe niet zèlf een leuk schilderijtje meer te kopen van een kunstenaar, omdat ik daar dan natuurlijk geen geld meer voor heb.

Dat deed ik dus. Vijfhonderdzeventig euro voor het Prins Bernard Cultuurfonds. Dan zouden ze daar, zo stond er in de advertentie, wel weer bekijken hoe ze ‘mijn gift zullen innen, oormerken en toekennen aan zorgvuldig geselecteerde culturele inititatieven die steun nodig hebben’.
‘Weet je wat’, dacht ik. ‘Misschien besteden ze mijn geld wel aan zo’n project waar laatst zoveel over te doen is geweest: iets met een banaan die met duct-tape aan een muur was vastgemaakt. Stel je toch eens voor! Wat zou dat geweldig zijn!

Want in de advertentie stond nìet wèlke culturele doelen ze zullen gaan steunen met mijn centen. Maar ach, dacht ik. Als blijkt dat ze het besteden aan iets waar ik het niet mee eens ben, kan ik dat fonds altijd nog een brief schrijven dat ik het niet eens ben met de manier waarop ze mijn vakantiegeld besteed hebben. En dat ik het dan gewoon terugvraag. Dat doen ze vast wel, dacht ik. En dan kan ik toch nog met vakantie.

Slim eigenlijk wel. Die aktie. Je hebt je vakantiegeld nog niet binnen of ze weten er al raad mee. Ik had eerlijk gezegd, nog niet eens de tijd gehad om na te denken over wat ik zèlf met die 570 euro zou doen.

‘Wat zit je je toch weer druk te maken’, zei mevrouw Pasgeld nadat ik haar deze column tot dusver had voorgelezen.
Ze had nog gelijk ook.
‘Ik bedoelde eigenlijk alleen maar te zeggen’, zei ik, ‘dat dat geboefte (sorry, ik bedoel het Prins Bernard Cultuurfonds), de corona-crisis nìet mag gebruiken om het leven van alle AOW-ers over één kam te scheren. Om ze vervolgens een schuldgevoel aan te praten. Zodat ze daarna geld van ze af kunnen troggelen. Waarmee ze tenslotte gaan preken voor eigen parochie’, zei ik.

‘Nou, schrijf dàt dan op’, zei ze.

Zo gegezegd, zogedaan.
Geplaatst op: Donderdag 28 mei 2020 om 08:18 uur
1764260
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld