Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Dromen van een betere wereld

  Laatst droomde ik over het milieuprobleem. Overdag zal me dat een zorg zijn. Maar ’s nachts lig ik me graag druk te maken. Het ging over de oorzaken en de gevolgen van de opwarming van de aarde. In mijn droom bleek de enige oplossing te bestaan uit minder mensen. Gewoon minder mensen. Mondiale geboortebeperking.
Eerst een mondiaal geboorteverbod. Niet voor de babies zelf natuurlijk. Zie je het voor je? Je bent nog niet geboren of je krijgt al een boete. Maar voor de ouders natuurlijk. Die mogen een aantal jaar geen kinderen meer krijgen. Net zolang totdat de mensheid weer net zo groot is als een paar honderd jaar geleden toen er nog geen milieuproblemen waren.
En dan weer opnieuw evolueren. Met een verbod op het krijgen van meer dan één kind.

En zo droomde ik verder. Over de huidige generatie consumenten die inmiddels zo vertroeteld is met dingen dat ze nooit meer zonder kunnen. En het CO2- probleem dus alleen maar erger maken. Die generatie leert dat echt niet meer af voor het te laat is.
Die dient dus zo snel mogelijk vervangen te worden door een nieuwe generatie die zichzelf niet meer zo in de watten legt. Die een hekel heeft aan gemakzucht. Die, zich eerst een juiste levensstijl dient te verwerven en daarin dan examen moet doen alvorens zich voort te mogen planten.

En zo droomde ik voort. Onderdelen van zo’n examen zouden kunnen zijn:
-Goed alleen kunnen zijn.
-Niet afhankelijk zijn van de consumentenindustrie.
-Een aversie kunnen aantonen tegen grootschaligheid en massale evenementen.
-Niet meer willen verdienen dan 1½ x modaal.
-Bereid zijn ook de wijsheid van oudere mensen eens te begrijpen inplaats van ze alleen maar af te doen als ‘wezens die het allemaal niet meer bij kunnen benen’.
-Het kunnen scheiden van werkelijke behoeften van door de industrie aangeprate flauwe kul.

Ja. Zo droomde ik verder. Hele lijsten met exameneisen passeerden de revue. Want zeg nou zelf: eigenlijk is het te gek voor woorden dat je tegenwoordig wèl examen moet doen om een voertuig te mogen besturen terwijl iedereen zomaar onopgeleid aan het leven zelf mag deelnemen.
Een opleiding voor het leven dus. Waarin je geleerd hebt het milieu te sparen.
En dan maar hopen, dat de aldus verworven menselijke eigenschappen op den duur erfelijk zijn. Zodat de aarde op het nippertje aan de ondergang kan ontkomen. En die examens weer kunnen worden afgeschaft.

Toen werd ik gelukkig weer wakker. Want je kunt natuurlijk niet altijd blijven dromen van een betere wereld.
Geplaatst op: Donderdag 6 juni 2019 om 08:24 uur
1564774
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld