Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Een appeltje schillen met Norder

Stelt u zich voor: U hebt de zorg voor het rondbrengen van appels in Den Haag en u weet dat er in Den Haag mensen wonen die van groene appels houden. Maar er wonen er ook, die liever rode appels hebben.
Zelf bent u dol op rode appels. U houdt zelfs zoveel van rode appels, dat u voorzitter bent van de stichting De Rode Appel. Dat is een stichting die is opgericht met als doel appel-etend Den Haag enthousiast te maken voor rode appels. Die stichting wordt gesponsord door de eigenaren van alle boomgaarden waarin uitsluitend rode appels worden geteeld.
En nu gaat u dus appels rondbrengen in Den Haag. Een vraagje: ‘Welke kleur denkt u dat die appels hebben?

Het antwoord op die vraag is natuurlijk een beetje afhankelijk van wie die appels rondbrengt. Maar als onze wethouder van bouwen en wonen, Marnix Norder dat zou doen dan krijgt iedereen rode appels. Ook de mensen die van groene appels houden krijgen rode appels door hun strot geduwd. Of ze willen of niet. Dat klinkt misschien een beetje raar maar het wordt al snel duidelijk als u in de bovenstaande regels ‘rode appels’door ‘hoogbouw’ en ‘groene appels’ door ‘laagbouw’ vervangt.

Marnix Norder. De Haagse wethouder van Bouwen en Wonen. De man van staal in het Haags college. De man wiens uitlekgewicht omgekeerd evenredig is aan dat van het betonnen spoor van vernieling dat hij door Den Haag trekt.
Maar bovenal Marnix Norder: de voorzitter van de stichting Hoogbouw, waarin onder meer: Ballast Nedam, Boele & van Eesteren, Bouwfonds, Koninklijke BAM-groep, Dura Vermeer, Mitshubishu-elevator-Europe, OTIS-bv, Schindler liften, Staedion, Strukton, ThyssenKrupp Liften en noem maar op. Tadaaa! Wees welkom vandaag in ons midden! Ziet, uw wethouder staat al klaar! Met zulke vrienden hoef je als Haagse inwoner nooit meer verlegen te zitten om vijanden. Als je van groene appels houdt tenminste. Want daar gaat het natuurlijk om. De monomane, eenzijdige belangenverstrengeling waarin Norder zich als wethouder heeft klemgezet stemt nauwelijks vrolijk als het gaat om een zonnetje, droge voeten, wat luwte en een schappelijk woonklimaat in Den Haag. Wie rode appelen vaart, die rode appelen eet. En één rotte, rode appel in de mand maakt al het gave fruit te schand. En dan mag je nog blij zijn dat het er maar één is. Want wie de sky-line van het toekomstige Den Haag beziet weet wel beter.

En zo mag het echt geen wonder meer heten, dat het inwonertal van Den Haag gestaag daalt. Wie een beetje verstand in z’n donder heeft, en dat zijn er toevallig nogal wat in Den Haag, verlaat het zinkende schip nu het nog kan.
Tenzij Den Haag op de een of andere manier zou kunnen ontsnappen aan al die ellendige hoogbouw. En juist op die manier die felbegeerde plek op de internationale kaart zou kunnen innemen.

En anders? Ach. Anders is er vast nog wel ergens een plekje in Nederland te vinden waar ze groene appels verkopen.
Geplaatst op: Zaterdag 10 november 2007 om 19:49 uur
383380
bezoekers
© 2012 - Julius Pasgeld