Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Een hond in de gemeenteraad

Deze week kreeg een hond, die op de 21e plaats van de verkiezingslijst van de Haagse Stadspartij stond, 53 voorkeurstemmen. Dat hadden er véél meer kunnen zijn. Eén dag vóór de verkiezingen kregen de media pas in de gaten, dat er een hond op de lijst stond.

Was zoiets in China gebeurd, dan had je er gif op kunnen innemen dat het wèl ruim van te voren in de krant had gestaan. Maar als zoiets in je eigen gemeente plaats vindt, laten de kranten, de radio en de tv het mooi afweten.

Stel je eens even voor dat de Haagse kiezers ruim van te voren kennis hadden kunnen nemen van het feit dat ze op een hond hadden kunnen stemmen! Dan hadden de kranten vol gestaan van de betogen over voor- en nadelen van honden in de gemeenteraad. En dàt had weer tot gevolg gehad dat er veel meer kiezers op die hond hadden gestemd. Met als gevolg dat die hond met een overmaat aan voorkeurstemmen in de Haagse gemeenteraad was gekomen. Sterker nog: tenminste de helft van het ontevreden Haagse kiezerspubliek had op de hond gestemd. Met als gevolg dat de Haagse Stadspartij met 18 zetels èn een hond in de raad was vertegenwoordigd. En dat had op zich weer flink wat mediastof doen opwaaien. Ook in China.

Een hond in de gemeenteraad. Persoonlijk ben ik van mening dat je beter een hond dan VVD-er Sander Dekker in de raad kan hebben. Maar dat kan ik maar beter niet hardop zeggen. Want dat is op de man spelen. En juist aan dat ‘op de man spelen’ heeft de VVD haar verkiezingsnederlaag te danken. De hond op de lijst had in ieder geval een eigen mening. En dat kan je van de PvdAer Henk Kool niet zeggen. Ai. Nou doe ik het alweer. Op de man spelen. Wat vond die hond dan? Ik bedoel die hond op de lijst van de Stadspartij? Die hond was de overtuiging toegedaan, dat de hondenbelasting moet worden afgeschaft. Want hondenbelasting, zo meende hij, is een overblijfsel uit het verleden toen honden nog hondenkarren moesten trekken. Hondenbelasting was van oorsprong dus eigenlijk een soort vervoersbelasting. En dat is nú uit de tijd, meende die hond. Ik vind dat een duidelijke, heldere mening. Iets dat je niet vaak tegenkomt in de Haagse gemeenteraad.

Er is trouwens niets op tegen om dieren in te zetten in het maatschappelijk bestel. Dat gebeurt nu natuurlijk al. Je hebt blindegeleidehonden en tabakshonden. Maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel dat je bijvoorbeeld ook eekhoorns zou kunnen inzetten om administratief werk te doen op het ministerie van onderwijs. Reken maar dat dat een zegen voor het onderwijs op de scholen zelf zou zijn. Of neushoorns die het opzichterswerk bij het betegelen van een trottoir voor hun rekening zouden nemen. Als die hun controlewerkzaamheden erop hebben zitten, liggen de stoeptegels op de Haagse trottoirs gelijk weer vlakker dan ze lagen.

Daar schiet me ineens van alles te binnen. Wat een carrieremogelijkheden liggen er in het bedrijfsleven voor roofdieren in het verschiet! Jaguars en poema’s in de raad van commissarissen bij Ahold! Steenarenden en gieren in de raad van bestuur bij KPN! Maar ook voor kleine, allesvernietigende dieren zoals mieren en sprinkhanen ligt een schitterende loopbaan bij het ministerie van financiën in het vooruitzicht.

Als je het goed bekijkt zou de gehele rijksoverheid gerund moeten worden door dieren. Hamsters, marmotten en andere knaagdieren in de Tweede Kamer. Een rose flamingo als minister-president. Algemene ambtenarentaken zouden heel goed kunnen worden gedaan door slakken en rupsen. Het zou het huidige tempo in ieder geval ten goede komen. Zeer specifieke ambtenarentaken, zoals het constateren van snelheidsovertredingen, zouden dan juist door hazewindhonden, coyotes en dingo’s moeten worden uitgevoerd.

Het is een mooi idee. Wij mensen kunnen dan eindelijk, eindelijk eens rustig achterover leunen en het werk over laten dieren.

Vroeger lieten we de dieren toch ook voor ons werken? Ze ploegden, droegen zware dingen, bedienden tredmolens, fungeerden als openbaar vervoermiddel en noem maar op.

Het wordt de hoogste tijd dat de dieren in deze moderne eeuw de poten weer eens uit de mouw gaan steken.

Een eerste stap zou kunnen zijn om een hond verkiesbaar te stellen. Andere honden zullen hun stem op hem uitbrengen. En de rest komt vanzelf dan wel.
Geplaatst op: Maandag 10 april 2006 om 19:53 uur
383382
bezoekers
© 2012 - Julius Pasgeld