Een laat-me-met-rust pasje

(Uit: Haags Straatnieuws, juni 2007)

Is een normaal leven te preferen boven dat van een zwerver? Ik weet het niet. Want wie zal zeggen wat een normaal leven is. We hebben immers slechts ons eigen leven. Maar als je onder een normaal leven een leven verstaat met iedere dag een eigen dak boven je hoofd en zoveel boterhammen met kaas als je maar wilt en verder de gebruikelijke sores met je vrouw en je baas, dan denk ik wel dat je zou moeten kiezen voor een normaal leven.

Maar die keus is niet iedereen gegeven. En als het dan ineens zover is dat je geen eigen dak meer boven je hoofd hebt en al blij bent met een halve boterham zonder kaas, dan zit je pas goed in de sores.
Want dan gaat de overheid ook nog eens extra op je letten. Om de een of andere reden heeft de overheid liever geen zwervers. Waarom weet ik ook niet. Het staat niet netjes ofzo.
Om de haverklap word je dan lastig gevallen. Waar je woont. Of je wel een pasje hebt. Dat je niet in een doos op het natte gras mag slapen. Dat je niet op een openbaar bankje mag zitten voor een gebouw waar net een feestje voor welgestelde mensen aan de gang is. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Terwijl je niemand stoort. Je veroorzaakt geen overlast. Je verspilt geen energie met een ronkende auto. Je reist niet per helicopter van Ypenburg naar Brussel. Je bemoeit je nergens mee. Je doet helemaal niets.
En toch word je met allerlei smoezen en grappen voortdurend lastig gevallen. Door de politie. Door de sociale dienst. Door bewakingsdiensten. Door nette mevrouwen. Door vervelende jochies.

Dat is raar.

Nu had ik het volgende bedacht. Onschuldige mensen die helemaal niets bezitten en die helemaal niets doen en die niemand tot last zijn zouden een pasje moeten krijgen van de overheid. Een laat-me-met-rust pasje.
En iedere keer als er dan weer eens een overheidsdienaar aan komt om krasse maatregelen te nemen of zich anderszins te gaan bemoeien met zo’n onschuldige zwerver, trekt de zwerver vlug even z’n pasje uit zijn morsige overjas, zwaait er mee en vanaf dat moment is het, op straffe van vijf jaar eenzame opsluiting ten strengste verboden om zich zelfs nog maar in de buurt van zo’n zwerver te vertonen.

Mensen die niks kwaads in de zin hebben, moeten namelijk met rust worden gelaten. En als dat niet goedschiks kan, dan maar met een pasje.
Met pasjes kan tegenwoordig bijna alles worden geregeld.

Waarom dan geen privacy voor zwervers?

Geplaatst op: Maandag 14 mei 2007 om 18:07 uur