Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Een nieuwe koning

Binnenkort hebben we een nieuwe koning. Dat was kennelijk nodig. Was de ouwe koning op? Het zal wel. Ik bemoei me niet met zulke dingen. Onlangs vertelde iemand me, dat de ouwe koning trouwens geen koning was maar een koningin. Dat komt zo: als een koningin trouwt met een gewone man dan wordt die een prins. En als een koning trouwt met een gewone vrouw, dan wordt die een koningin. Begrijpt u het? Nou, ik niet.

Wat wel weer leuk is van een nieuwe koning, is dat iedereen in het land zich achterlijk gaat gedragen. Men roept dan luid in de rondte van joechhei, joechhei. En hoge functionarissen doen het, net zoals trouwens bij alle andere gelegenheden, voorkomen of het allemaal vreselijk belangrijk is. Terwijl ik zeker weet, dat er niets, maar dan ook helemaal niets verandert als ze het  koningshuis ineens zouden afschaffen.
Nee toch?
Vertel mìj eens wat er zou veranderen. Gaat het dan ineens veel beter met Nederland? Of veel slechter? Zijn de mensen zonder koning gelukkiger? Of maakt een koning de mensen juist blij? Als dat laatste het geval is, wordt het  hoog tijd dat de mensen eens leren om ook blij te kunnen zijn zonder koning. Dat is bovendien een stuk goedkoper.

Weet u wat? Ik ga deze weken eens lekker mee doen met dat infantiele gedoe.
Eerst koop ik voor mevrouw Pasgeld een paar oranjeknallers. Een oranje damestopje en een oranje diadeem bijvoorbeeld. Al was het alleen maar voor een gratis Willem Alexander & Maximavlag. Dan gebruik ik mijn oranjeflappen voor koninklijke kortingen op allerlei hatseflats. Een koning- en een koninginneverkleedpakje met nepbontkraag voor mijn kleinkinderen bijvoorbeeld. Dan maak ik een foto van ze die misschien wel in het Oranje Fotoboek komt, dat overhandigd zal worden aan het nieuwe koningspaar.
En omdat ik er maar niet genoeg van kan krijgen, trek ik onder mijn dagelijkse kleren oranje damesondergoed aan met een nationale sjerp eroverheen en zet een oranje-blanje-bleu-verenboa op mijn knar. Olééé, olé, olé, olééé! O nee. Dat was bij voetbal, geloof ik. Ik raak altijd zo in de war bij dat soort gelegenheden. Maar wat maakt het uit. Als er maar bier is.

Moet ik nog doorgaan?
Moet ik verder gaan om de totale infantiliteit van het Nederlandse volk tot u te laten doordringen? Ja. Natuurlijk moet ik doorgaan. Voor ik me onder de tafel zuip, prop ik me eerst tot m’n nek toe vol met oranje toumpouces met oranje bladerdeeg en oranje banketbakkersoom en als ik dan overgeef op m’n kleren, valt dat tenminste niet op omdat ik een oranje T-shirt aanheb met de tekst: ’s Avonds een vent, ’s ochtends een koning’.
O ja. Nog even dit: via via hoorde ik, dat prins Willem Alexander en koningin Maxima hadden gezegd, dat het ze niet kon schelen, hoe ze na de abdicatie en de investituur aangesproken worden. Dat mag iedereen in het vervolg zelf weten. Nou vráág ik je.
Niks geen Zijne of Hare Majesteit of Koninklijke Hoogheid meer.
Straks gewoon meneertje Rozewater en mevrouwtje Met De Neus in de Boter.
Ze hebben er zelf om gevraagd.
Geplaatst op: Vrijdag 19 april 2013 om 09:15 uur
1793473
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld