Een ommetje met Gerda Verburg

Met flinke pas en blij van zin trekken mevrouw Pasgeld en ik er iedere week op uit. We lopen dan door polders, door bossen en over heide. Door duinen, over schorren en langs dromerige rivieren. Dikwijls door weer en wind. Maar ook vaak puffend door de hitte onder zinderende hemelen.
Dan genieten we van alles wat er op ons pad komt. Vaak ook treffen we obstakels aan maar zelden zijn die ons te bar. Slootjes? We zien vast straks wel ergens een wiebelende plank. En ja hoor, kijk, daar ligt er een. Hekken? Die zijn vaak vooral bedoeld om koeien, schapen, geiten en paarden binnen de perken te houden. Maar zelden voor ons. Voor ons is geen hek te hoog. Maar inderdaad. Een enkele keer treffen we het niet. Dan is het hek wel te hoog of de sloot te diep en dan moeten we terug. Maar ach, onderweg valt er zoveel moois te zien dat twee keer een zelfde stukje lopen nou ook weer geen ramp is.
Zelden begane paden, een onverwachte doorsteek door een polderlandschap, de spanning of je wel uitkomt op het punt waar je toch weer verder moet, het kan nog allemaal in Nederland.

Maar kijk. Tadiiiii! Tadaaa! Daar in de verte klinkt het hoorngeschal van de overheid weer. Minister Gerda Verburg laat weten: ‘Nederlanders zouden vaker dicht bij huis een ommetje in de natuur moeten maken.’ Ze trok 1 miljoen euro extra uit om wandelen op het platteland te stimuleren. Het geld is onder meer voor boeren die hun land geschikt maken en openstellen voor deze ommetjes.

Ja, hallo!

Eerst plempen ze de hele randstad vol met bebouwing zodat vrijwel iedereen mijlen verder van het dichtstbijgelegen groen komt te wonen. En daarna zegt de minister doodleuk dat Nederlanders vaker dicht bij huis een ommetje in de natuur moeten maken.
Dat kan niet, mens!
Dicht bij huis staat het vol met bedrijventerreinen en andere economische infra-structuur, troela! We zullen toch echt eerst een klere-eind moeten rijden voor je ommetje in de natuur, trut!

En verder: Hoe moeten we ons dat ‘geschikt maken’ en ‘openstellen’ van die weilanden voorstellen?
Gratis milieuverantwoorde sojaworst en gezoete hangop bij de ingang?
Patatkarren langs de route?
Over iedere sloot een zelfbedieningspontje?
Paadjes door het gras? Met aan weerszijden verrekijkertjes op paaltjes?
Overal genummerde routebordjes? Omdat het domme volk wel eens zou kunnen verdwalen?
Her en der automaten waaruit je voor een euro speciale stokjes kan halen waarmee je de koeienstront uit de ribbels van je wandelschoenen kunt peuteren?
Educatieve boerenerven met houten speelgoedtractortjes voor onze peuters?
Leukige trimparcoursen?
Speciale rolstoeltoegankelijk trajecten?
Gezellige ontmoetingsplekken voor de dopwissel tijdens het Nordic walken?

Waarom niet ineens het gehele metropolitane Groene Hart onder het motto ‘Een Ommetje met Gerda’ volgestort met zotteklap en beuzelkraam onder de bezielende leiding van Paul de Leeuw en Joop van der Ende? Nou mevrouw Verburg? Waarom niet?

Mens, heb je zelf wel eens in een wei gewandeld? Begrijp je dan niet, dat je de genoegens van het wandelen met je ‘geschikt maken’ en ‘openstellen’ helemaal te niet doet?
God helpe ons over de brug als het zover is.

Want waar moeten wìj dan nog wandelen?

Geplaatst op: Vrijdag 20 november 2009 om 22:40 uur