Een ondankbare overheid

Vorige week bereikte ik de pensioengerechtigde leeftijd. Eindelijk rust. Eindelijk eens een moment voor mezelf.
En ineens realiseerde ik me dat ik vijfenveertig jaar lang belasting heb betaald. Loonbelasting, inkomstenbelasting, heffingen, accijnzen op drank, taxen op benzine, WOZ-beschikkingen gebruikers, WOZ-belastingen eigenaren, omzetbelasting, belastingen toegevoegde waarde, reinigingsrechten, rioolheffingen, forensenbelasting, hondenbelasting, afvalstoffenheffingen, paktax, verwijderingsbijdrages, waterschapsbelasting gebruikers, motorrijtuigbelasting, aanschafbelasting, overdrachtsbelasting, successiebelasting.
Het ontbreekt er in dit land nog aan, dat ze belasting heffen op het knipperen met je oogleden.

Nu ik toch wat tijd overheb, ben ik eens gaan rekenen. Het kwam erop neer, dat ik in mijn werkzame periode ruim 750.000 euro aan de overheid heb afgedragen. Ongeveer. Het mag een euroton meer of minder zijn, maar het is toch een opmerkelijk bedrag.
Nooit, maar dan ook nooit heeft de overheid mij daarvoor in dit land vol normen en waarden bedankt. Het zou een kleine moeite zijn geweest. Even een kaartje bij al die papieren rompslomp die je toch al van de overheid krijgt. Een klein kaartje met daarop:

` Beste Julius,
tot nog toe ontvingen wij van u, alleen en louter alleen vanwege het feit dat uw vader u in 1943 blijmoedig bij de burgerlijke stand heeft aangemeld, een bedrag van 750.000 euro. Wij hebben dat bedrag weliswaar in termijnen geind, maar in al die jaren bent u nimmer in gebreke gebleven bij het voldoen van uw vorstelijk giften. Onze welgemeende dank daarvoor.
En voor wat betreft de besteding van genoemd bedrag kunnen wij u mededelen, dat wij dat bedrag geheel volgens onze eigen inzichten hebben uitgegeven zonder u daarbij ook maar een enkele maal te raadplegen. Ja. Natuurlijk verzochten wij u in die periode een tiental keeer om uw stem. Maar het ging daarbij, gezien de aard van de partijen waarop kon worden gestemd, nimmer om een principiele, of concrete keuze. Zodat wij met uw financiele bijdrage toch gelukkig nog alle kanten op konden. Wij waarderen uw soepele houding in deze daarom eens te meer en wensen u verder een plezierige en gezonde oude dag.
Namens de minister-president,
Frits Dorknoper, hoofdambtenaar dankbaarheid.`

Nee. Terwijl het toch een kleine moeite was geweest heb ik nimmer zo`n bericht van de overheid ontvangen. Integendeel. Alsof mijn edelmoedigheid nimmer heeft plaatsgevonden zijn aanmaningen, gigantische boetes vanwege uiterst pietluttige feiten en een onfrisse bemoeizucht  mijn deel.

Het verband tussen de hoogte van mijn giften en de mate waarin men mij op dwingende toon vertelt wat ik moet doen en moet laten, lijkt recht evenredig. Ik mag nergens meer roken. Als ik drie kilometer te hard met de auto rijd kost me dat evenveel als zestig halfjes bruin. Als ik op de fiets zelf wil bedenken hoe ik het best kan overleven, springen er ineens overal ambtenaren in uniform uit de struiken die me een bedrag afhandig maken waarmee ik anderhalf kilogram kaasbeleg zou kunnen kopen. En als ik dan wat geirriteerd tegen die struikrovers in overheidsdienst zeg: `Rot eens op, stelletje mietjes. Ik heb zojuist zelf 750.000 euro bijgedragen aan de poppenkast die jullie nu aan het opvoeren zijn`, dat nemen ze me in de dubbele Nelson, werpen me in een cel wegens belediging en kan ik opnieuw dokken.

Vorige week was ik precies vijfenzestig jaar in Nederland. Ik kan niet zeggen dat het er leuker op is geworden.

Geplaatst op: Zaterdag 28 juni 2008 om 13:23 uur