Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Een prachtig zakmes

Uit: Haags Nieuwsblad 15 juni 2007

Vorige week deed ik boodschappen bij Albert Heijn. Tussen de theezakjes en de witte bolletjes hadden ze een vak ingeruimd met allerlei handige spulletjes voor op reis. Een opwindzaklantaarn. Een wereldreisstekker. Een nekkussen. En ook een prachtig zakmes met allerlei handige inklapbare schroevendraaiertjes, tangetjes, een vijltje, een kompas, een kurkentrekker, een groot en en klein mesje. En als je op een knopje drukte ging er zelfs ergens een rood lampje aan.
Dat moet ik hebben, dacht ik.

Op de verpakking stond: ‘van 9,99 euro voor 4,99 euro’. En dat kwam mooi uit omdat ik er toch niet meer dan 5 euro voor wilde betalen. Want ergens weet ik ook heus wel dat zo’n zakmes rotzooi is. Maar ik val nou eenmaal op die gereedschapjes. En voor vijf euro kon ik het niet laten liggen.
Thuisgekomen bekeek ik de kassabon. Tussen de melk, de tagliatelle en de boter stond: ‘survivalmes 9,99’. Hé, dacht ik. Dat is verkeerd. Ze hebben de oude prijs berekend. Ik dus terug. Met mes en bon.
‘Kijk’, zei ik tegen de cassiere. Op de verpakking staat 4,99 euro en op de bon 9,99 euro. Dat klopt niet.’
‘Heeft u een bonuskaart?’, vroeg de cassiere.
‘Nee’, zei ik. ‘Het leven is al ingewikkeld genoeg. Ik zou niet eens weten wat dat is: een bonuskaart.’
‘Dan betaalt u 9,99 euro voor dat mes.’
‘Maar er staat toch 4,99 euro op de verpakking?’.
‘Dat is als u een bonuskaart hebt.’
‘Maar dat zou dan toch op de verpakking moeten staan? ‘Mét bonuskaart: 4,99. Zónder bonuskaart 9,99. Maar dat staat er niet!’
‘Maar meneer. Dat weet toch iederéén? Dat die korting alleen maar geldt als je een bonuskaart hebt.’
‘Nee. Dat weet niet iedereen. Ik niet bijvoorbeeld. Ik zie een mes dat ik wil kopen. Op de verpakking staat 4,99. Kijk maar. Er is zelfs een streep dwars door 9,99 getrokken. Ik denk dus: dat mes kost 4,99. Maar thuis blijkt er 9,99 afgerekend te zijn. Dat vindt ik een vorm van achterbakse oplichterij.’

De hele discussie herhaalde zich vervolgens nog eens twee keer. Eén keer met een wat slimmere juffrouw die er bij werd gehaald en nóg een keer met een nog slimmere afdelingsmanager.
Ik werd helemaal wanhopig.
‘Kijk’, zei ik. En ik wees naar een prijskaartje bij het zonnatura kikkerknijpfruit. ‘Daar staat het goed. “Bonus. Van 5,97 voor 3,97”. Dat is tenminste duidelijk.`
Uiteindelijk werd ik zo boos, dat ze me alleen al daarom vijf euro teruggaven.
‘Het gaat me niet om die vijf euro’, mopperde ik nog. ‘Het gaat me om dat stiekeme, en ingewikkelde gedoe, dat je niet meer weet waar je aan toe bent.’

Gisteren moest ik met de trein.

Er was een heel gedoe bij het Hollands Spoor. Allemaal agenten enzo. Ook ik moest me laten fouilleren, of ik wilde of niet.
‘Wat hebben we hier’, zei de agent die mij bevoelde.
‘Een zakmes, agent’, zei ik. ‘Met schroevendraaiers, een kompas en een rood lichtje. Het kostte 4,99 euro. Met bonuskaart dan. Bij Albert Heijn.’
‘Er zit ook een flink mes aan’, zei de agent.
Dat kon ik niet ontkennen.

Dat hele zakmes ben ik nu dus mooi alweer kwijt.
Wat doe ik eigenlijk nog in deze onbegrijpelijke wereld?
Geplaatst op: Zaterdag 16 juni 2007 om 22:27 uur
383372
bezoekers
© 2012 - Julius Pasgeld