Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Een veel te grote broek voor Sander Dekker

Steeds lees ik met veel plezier de rubriek ‘Brieven’ in het ANWB-magazine De Kampioen. Die brieven zijn vaak van een dermate grote lulligheid dat de amusementswaarde daaraan evenredig is.
Een recent voorbeeld: Iemand uit Amsterdam schrijft:

‘Defecte koplampen
Dit is mijn manier om automobilisten op defecte koplampen te attenderen: ik heb in de auto A4-tje’s liggen met de teksten: ‘1 koplamp brandt niet’ en ‘1 achterlicht brandt niet’. Als ik dan een auto zie waarbij een van de lampen stuk is, ga ik ernaast rijden, toeter een keer en mijn bijrijder houdt dan het van toepassing zijnde papier voor het raam. Ik krijg er vaak leuke reacties op in de vorm van een opgestoken duim.’

Als ik zoiets lees kom ik niet meer bij. Mevrouw Pasgeld vraagt wat er aan de hand is. Gierend van de lach reik ik haar de De Kampioen aan en wijs op de brief. En zelfs mevrouw Pasgeld, wier gevoel voor humor tenminste net zo ontwikkeld is als dat van mij, ligt dan weldra samen met mij in een deuk. U begrijpt, dat wij reikhalzend uitzien naar het moment dat de volgende Kampioen op de deurmat ploft. Want zóveel is er verder ook weer niet te lachen in Nederland.

Zeker nu niet, nu duidelijk is geworden dat wij in datzelfde Nederland onze kinderen laten opdraaien voor de enorme fouten die we in en met het onderwijs hebben gemaakt. Eerst kregen ze ADHD van al dat gekmakende, blèrende gejoel op de tv. Toen werden ze door diezelfde commercie nog eens helemaal dol gedraaid met moord- en doodslagspelletjes op de computer. Daarna werden ze opgehokt in klaslokalen omdat het geld, dat eigenlijk naar het onderwijs (en dus de toekomst) zou moeten gaan, opging in topsalarissen van frauduleuze ambtenaren en projectontwikkelaars. En nu die kinderen daar eindelijk eens wat van zeggen, roept het angstige deel van Nederland dat ze zwaar gestraft moeten worden omdat ze niet netjes in de klas zaten. En dat er leerplichtambtenaren op ze moeten worden afgestuurd. Of honden. Of politie. Wat in dit geval hetzelfde is. Behalve dat honden geen excuses maken als ze teveel geweld gebruiken. Maar een kniesoor die daarop let. Je zal kind zijn in deze tijd. Geen wonder dat je dan een beetje rare kijkt hebt op de samenleving. 

Ik maak me echt zorgen. Vooral over die mensen, die zeggen dat al die protesterende kinderen maar eens hard moeten worden aangepakt. Zoals de Haagse wethouder van onderwijs, Sander Dekker. Die hield vorige week ook een paar A4-tjes voor het raam toen er wat scholieren voorbij trokken door Den Haag. ‘Vijftig euro boete!’, had hij erop geschreven. En: ‘Stuur de leerplichtambtenaren op ze af’. In de hoop, dat er genoeg bange mensen zouden zijn die dat zagen. En dat die bange mensen dan leuk zouden gaan reageren met een opgestoken duim voor die daadkrachtige wethouder bijvoorbeeld.
Maar niks. Van de ferme taal van Sander Dekker bleef weinig over. De scholieren mochten van verstandiger beleidsmakers gewoon demonstreren. Wat een grote broek had die Sander aangetrokken. 
Zelf net van school had hij toch eigenlijk moeten weten, dat domme, inconsequente uitspraken van volwassenen alleen maar op de lachspieren werken in de klas.
Geplaatst op: Zaterdag 8 december 2007 om 19:23 uur
384199
bezoekers
© 2012 - Julius Pasgeld