Een verkeerscirculatieplan voor dieren

Het was natuurlijk reuze verschrikkelijk toen die bomen aan de Segboeklaan werden gekapt. Maar ja. Zo gaat het tegenwoordig in Den Haag. Het stadsbestuur luistert wel naar de bevolking. Heel goed zelfs. En dan maken ze daarna andere keuzes. Het blijft een wat eigenaardige opvatting van democratie.
Die bomen aan de Segbroeklaan bleken deel uit te maken van een ecologische verbindingszone. Voor vleermuizen. Die staken, voordat er gekapt was, over de kruinen van de bomen de Segbroeklaan over.

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het niet zo erg vind, dat dat nou niet meer kan. Want ik zat daar toch wel een beetje over in de zenuwen. Ik dacht steeds: Dat moeten jullie niet doen, jongens! Het is daar aan de overkant veel te gevaarlijk voor jullie. En dan nog. Dan ben je veilig aan de overkant van de Segbroeklaan en dan krijg je de Laan van Meerdervoort ineens weer. Nou, daar staan heus geen bomen meer waar je over de kruinen heen verder kan. Maar dan nog. Stel dat het lukt. Wat heb je dan in godsnaam in het centrum van Den Haag te zoeken? Het nachtleven? Na al die moeite die jullie hebben gedaan? Kom nou toch.

Nee, als ik vleermuis was zou ik lekker in de duinen blijven. Of met een grote boog om Den Haag heen gaan. Die goeie raad geld trouwens voor meer levende wezens. Een eind verderop steken straks honderden, wat zeg ik, duizenden padden de Sportlaan weer over. Opnieuw denk ik: jongens, niet doehoen! Oke. Als ze het er levend afbrengen kunnen ze via de sportvelden naar Wapendal. Maar dan is het nog een flink eind naar het eerstvolgende stukje groen. En dat is de begraafplaats Oud Eik en Duinen. Alsof dat zo gezellig is voor padden. Nee. Dat zou nou juist weer iets voor die vleermuizen zijn. Maar niet voor padden toch? Die kunnen beter naar het Zuiderpark. Maar na het Zuiderpark springen ze zich ongans om Overvoorde in Rijswijk te bereiken.
Blijf toch lekker in de duinen! Of loop om via Solleveld!
Ecologische zones, dames en heren. Het is zoiets als een verkeerscirculatieplan voor dieren. Daar komt ook nooit wat van terecht.
Het begeleiden van de paddentrek op drukke punten op de Sportlaan, of het instellen van een begeleidingsroute voor Vleermuizen via radarposten op de torens van de Houtrustkerk, de Betlehemkerk en de Maranathakerk lijkt me eerlijk gezegd toch ook geen oplossing. Voor je het weet heb je dan oversteekplaatsen voor mieren op het Savornin Lohmanplein. Of staan ze te zwaaien met van die grote landingsborden op invliegroutes voor de grauwe boompieper.

Daarom stel ik het volgende voor: Tegen de tijd, dat al die beesten gehoor geven aan die wonderlijke drang om Den Haag binnen te trekken vormen we allemaal een kilometerslang cordon sanitaire op de lijn Machiel Vrijenhoeklaan, Sportlaan, Laan van Poot. Daar steken we dan gedurende drie lenteweken onafgebroken rotjes en vuurpijlen af. Met hagel schieten we op vossen, eenden, en andere beesten die toch dichterbij durven komen. Kleine landmijntjes, die om de 50 centimeter op de markatiegrens worden ingegraven, ontploffen zodra er zich zelfs maar een regenworm roert. En zo, dames en heren zullen wij de fauna in de duinen wel afleren om zich op weg naar Den Haag te begeven.

Het is voor hun eigen bestwil. En als het dan een enkele vleermuis, een pad of een andere onverlaat toch nog lukt om door het cordon heen te breken moet-ie het zelf maar weten.
We hebben ze dan in ieder geval gewaarschuwd.

Geplaatst op: Vrijdag 22 februari 2008 om 15:08 uur