Fietsen in de Grote Marktstraat

Soms, als ik mij wat teneergeslagen voel, ga ik fietsen in de Grote Marktstraat te Den Haag. Het is niet te geloven hoe je daar weer van opknapt.
Stel je voor: De evolutie van de winkelgoot. Tien jaar lang ging de Grote Marktstraat gebukt onder de prestatiedrang van het Haagse gemeentebestuur. Teneinde de consumptiedriften nog onstuimiger te kunnen botvieren werd alles wat zich in Den Haag op wielen voortbewoog vrijwel automatisch naar de Grote Marktstraat geleid. Trams, bussen, automobielen, kinderwagens, rollators kwamen als vanzelf in dit Eden van de hebzucht terecht. Het meeste onder de grond. Maar soms ook erop. Fietsen bijvoorbeeld. In een van alle verkeer gezuiverde straat hebben ze in het midden van het winkelgebeuren vaag de contouren van iets dat wel iets wegheeft van een fietspad in de bestrating weggemoffeld. Het is de bedoeling, dat fietsers hier hun weg vinden temidden van door kooplust versufte en door hebzucht verglaasde consumenten.

Kijk. En daar beur ik nou zo van op tijdens mijn depressieve buien.

Zo hard mogelijk race ik door het winkelend publiek. Rakelings passeer ik bepakte en bezakte dames en heren. Natuurlijk rem ik nog wel op tijd. Maar het is steeds net aan. Verdwaasd en enigszins verstoord kijkt men mij aan als ik dan slippend vlak voor een gehypnotiseerde consument halteer en vervolgens eerst op het fietspad en daarna op mijn voorhoofd wijs. “Het is hier een fietspad, hoor!”, roep ik dan met minstens hetzelfde volume als diezelfde dames en heren mij attent maken op het feit dat het langs de Vliet een voetpad is wanneer ik mij daar in het weekend eveneens per fiets begeef.

Niet zelden gebeurt het, dat men mij in de Grote Marktstraat naar het leven staat door met fraai inpakte boodschappen om zich heen te slaan. En dat, terwijl ik zeker weet, dat ik in mijn recht sta. Dat ik nu eens voor een enkel keertje echt zeker weet, dat ik gelijk heb. Het daarmee gepaard gaande geluksgevoel is een aanrader voor een ieder die wel eens overmand wordt door buien van somberheid en/of onzekerheid.

Voor degenen die mijn voorbeeld willen volgen is een bel op de fiets wel een aanrader. Niet dat het veel helpt. Het roekeloos uitgeven van het nauwelijks toereikende maandsalaris en het impulsief aanschaffen van zinloze goederen schijnt in de Haagse Grote Marktstraat onlosmakelijk samen te gaan met een buitengewone ongevoeligheid voor de werkelijkheid rondom en een hardnekkige doofheid. Maar een bel op uw fiets is wel het minste. Toch waarschuw ik u. Na twee keer fietsen door de Grote Marktstraat is zelfs een fietsbel van de allerbeste kwaliteit wel weer aan vervanging toe. Dat komt echter mooi uit. Want in diverse warenhuizen in de Haagse Koopgoot zijn voordelige, goede fietsbellen in de aanbieding.

Echt waar. Een kwartiertje fietsen door de Grote Markstraat maakt, dat je er weer weken tegen kan.

Geplaatst op: Donderdag 16 augustus 2007 om 11:27 uur