Fietsen in Den Haag

(Uit Haags Nieuwsblad 17 nvember 2006)

Wie uit is op avontuur en onbekommerde vrijheid moet maar eens gaan fietsen in Den Haag. Nergens ter wereld is de overheidsbemoeienis op dit gebied zo klein. En nog nooit werd er klemmender beroep gedaan op de eigen verantwoordelijkheid. Zo heb je totaal geen dokumenten, vaardigheidbewijzen, verzekeringspapieren, kentekenplaten of verplicht voorgeschreven kleding nodig als je per fiets het Rijswijkseplein wilt oversteken. Daarenboven rijden er in Den Haag dagelijks tienduizenden fietsers door rood en hoogstzelden wordt daar iemand op aangesproken. Terwijl het in de residentie aan wouten, surveillanten, buurtpreventen en andere blauwe bewakers van ons zieleheil toch niet ontbreekt.

Nu moet ik er wel bijzeggen, dat het in Den Haag vrij lastig is om NIET door rood te rijden. Daarvoor zijn namelijk eigenschappen vereist die men tegenwoordig zelden meer vindt. Ik doel op een combinatie van gezagsgetrouwheid en geduld, gepaard aan een grote mate van onwil om zèlf na te denken over de verkeerswerkelijkheid rondom. Heel soms zie ik wel eens zo’n soort fietser voor rood licht wachten. En dan gebeurt het niet zelden, dat ik die wakker moet schudden als het verkeerslicht licht op groen springt. Meestal is het dan echter al te laat. Want voordat die fietser zich in wankel evenwicht op de trappers heeft gehesen staat het verkeerslicht alweer op rood. Het zal mij dan ook niet verbazen als er binnenkort fietsers het loodje leggen voor een rood stoplicht.

Minder gevaarlijk dan stóppen voor rood licht is daarom het ríjden door rood licht en daarbij zélf de situatie in ogenschouw te nemen, het heft in eigen hand te nemen, eigen verantwoordelijkheid te willen dragen of hoe men kordaat en avontuurlijk leven in Den Haag dan ook maar onder woorden wil brengen. Een grote kennis van de werking der verkeerlichten is hierbij wel vereist. Men dient op de hoogte te zijn van stoplichtencycli, wachtstanden, mogelijk verkeer van links, van rechts, van boven en van beneden, achteropkomend verkeer, niet-conflicterend verkeer en zich te gedragen als een mens van vlees en bloed in plaats van als de robot die de verkeerslichten-ingenieurs zo graag voor ogen hebben als zij achter hun computers en tekentafels de marges van het verkeersvrije kruisingsvlak berekenen. Een weldenkend mens kan per fiets in doorgaans negentig procent van de gevallen fluitend een kruising oversteken op het moment dat hij aankomt. Omdat in negentig procent van de gevallen het kruisingsvlak gewoon leeg is. En dat komt weer omdat er in negentig procent van de gevallen aan alle kanten links- en rechtsafslaan verkeer, rechtdoorgaand verkeer, tegenliggend verkeer, kruisend verkeer en tegemoetkomend verkeer op elkaar voor rood staat te wachten. Of juist omdat er in de verre omtrek helemaal niemand staat te wachten en zelfs een blind paard geheel ongeschonden de overkant zou hebben bereikt. Of, en dit komt vooral in Den Haag nogal eens voor, omdat de verkeerslichten slechts zijn afgesteld. Of opnieuw zijn afgesteld, Of - volgens wethouder Van Woensel - binnenkort afgesteld zullen worden. Of weer zullen worden afgesteld, zoals ze vroeger stonden afgesteld, omdat ze vroeger beter stonden afgesteld dan nadat ze opnieuw afgesteld waren.

Met de frisse wind in de haren, een flinke dosis gezond verstand, enige hang naar avontuur en een onverzettelijke wil om te overleven is het daarom leuk fietsen in Den Haag.

Geplaatst op: Zondag 19 november 2006 om 17:27 uur