Geachte heer Van Aartsen, beste Jozias (2)

Een paar weken geleden richtte ik mij op deze plaats in een open brief tot u met een paar ernstige bedenkingen. In het kort kwam het erop neer dat ik wakker lag van al die overheidsmaatregelen tegen allerlei kwalen. Ik vond dat die maatregen van de overheid tegenwoordig meer angst zaaiden dan dat de kwaal zelf dat deed. Ik verzocht u aan het einde van mijn brief om u eens open en eerlijk uit te spreken over deze kwestie. En ik besloot met de woorden: anders wordt het cabaret en dat willen we toch geen van allen.

Snel daarop ontving ik een e-mailtje van uw woordvoerder, de heer Gerben van den Berg met als bijlage een brief die u had geschreven aan de directeuren van een aantal Haagse kunst en cultuurinstellingen over de kwestie Todays Art.
‘Ik stuur u deze bijlage op verzoek van de burgemeester…’, zo mailde de heer Van den Berg me, ‘…als reactie op uw open brief van 2 oktober j.l. in het Haags Nieuwsblad. In deze bijlage gaat de burgemeester vanzelfsprekend niet in op de blaastest voor voetgangers en de zaak met de lasergunnetjes waaraan u in uw brief ook refereert.’

Nou, daar kon ik het dus mee doen: een brief aan een stel directeuren terwijl ik helemaal geen directeur ben plus een ‘vanzelfsprekend’ niet ingaan op een aantal voorbeelden.

Burgemeester. U bent vast wel iemand met meer dan alleen maar een MULO-opleiding. En dan zal u toch begrijpen dat het me niet ging om de paar voorbeelden die ik gaf? Maar dat ik me zorgen maakte over de totale impact van alle ridicule overheidsmaatregelen op de burger? Ik moet helaas tot de conclusie komen dat uw reactie tot dusver meer van cabaret had dan van een serieuze poging de angst in de samenleving op een wat lager pitje te zetten. Maar goed, ik begrijp dat u het druk hebt en dat u niet overal zelf op kunt antwoorden.

Daarom maak ik het u nu wat gemakkelijker. Ik leg u een drietal multiple-choicevragen voor waarbij meerdere goede antwoorden mogelijk zijn. Zodoende kunt u uw antwoord, of antwoorden, zonder dat ik al te veel beslag op uw tijd leg, weer via uw woordvoerder tot mij laten komen.
Daar gaat-ie:

A. Geachte heer Pasgeld, beste Julius,

Met de door mij goedgekeurde term ‘stadsmariniers’ (die de wijken in moeten om daar ‘troubles’ te gaan ‘shooten’) wil ik een sfeer van vrede en rust over Den Haag doen neerdalen.

Met vriendelijke groet, Van Aartsen.

B. Geachte heer Pasgeld, beste Julius,

Ik begrijp, dat je een beetje genoeg hebt van al die politici en gezagsdragers die jou steeds maar weer vertellen wat er allemaal wel en niet mag. Maar ja. Het is nu eenmaal zo, dat ik burgemeester ben en jij niet.

Met vriendelijke groet, Van Aartsen.

C. Geachte heer Pasgeld, beste Julius,

Een zekere mate van zichtbaar en permanent wantrouwen vanuit de overheid naar de burger dient niet alleen om de veiligheid te waarborgen, maar is tevens vereist om de nodige distantie tussen overheid en inwoner te bewerkstelligen. Breedspectrummaatregelen zijn daartoe het geëigende middel.

Met vriendelijke groet, Van Aartsen.

Beste burgemeester, u hebt zelf gekozen voor cabaret. Dan kunt u het krijgen ook.
Met vriendelijke groet, Julius Pasgeld.

Geplaatst op: Vrijdag 23 oktober 2009 om 12:04 uur