Gelijke behandeling in gelijke gevallen

Op de Hofplaats in Den Haag hebben ze een laag muurtje gemaakt waar het goed op skaten is. Een leuke bijkomstigheid is, dat op dat muurtje de tekst staat: ‘Iedere Nederlander zal in gelijke gevallen gelijk worden behandeld’.
Gelukkig wordt die regel in Den Haag niet al te rigide nageleefd. Zo mag de Haagse straatmuzikant Chuck zonder meer op een aantal lokaties in Den Haag spelen terwijl andere straatmuzikanten dat niet mogen. Want verschil moet er zijn. En als er één stad is in Nederland waar verschil moet zijn, dan is het toch wel in Den Haag. Want in Den Haag heb je Hagenaars en Hagenezen. Daar zit een wereld van verschil tussen. En verder heb je het veen en het zand. Ook dat scheelt tenminste 50.000 euro netto per persoon per jaar. Maar verder is in Den Haag natuurlijk iedereen gelijk en wordt in gelijke gevallen gelijk behandeld. Net zoals in alle andere steden van Nederland.

Het leuke van Den Haag is echter, dat de één nou eenmaal een beetje meer gelijk is dan de ander. Het leuke van Den Haag is bovendien, dat dat zelfs voor een straatmuzikant geldt. Hoe democratisch. En dan hoeven we over de rest toch ook niet meer te zeuren?

Genoeg over straatmuzikanten. Nu even iets over iemand anders die in de residentie de toon wil gaan zetten.
“Ik wil kennis maken met alle Haagse burgers”, zo zei onze nieuwe burgemeester Jozias van Aartsen bij zijn benoeming. Met die kennismaking begon hij al op 27 maart tijdens zijn installatie. Daar werden, behalve bekende gezichten in de politiek ook ruim 30 actieve burgers uit heel Den Haag uitgenodigd om kennis te maken met hun nieuwe burgervader.

Vraag 1: Waren die 30 actieve burgers een beetje meer gelijk dan de overige 475.865 inwoners?
Vraag 2: Was straatmuzikant Chuck uitgenodigd? En zo nee, waarom niet?
Vraag 3: Worden de overige 475.865 inwoners ook nog uitgenodigd? En zoja, is de burgemeester zich ervan bewust dat dat, als dat per maand in groepjes van dertig plaats zal vinden, dat het dan tot het jaar 3329 gaat duren voordat hij ze allemaal ontvangen heeft?

Genoeg over burgemeesters die niet kunnen rekenen. Nu even iets over iemand die in de Residentie de toon helemaal niet wil zetten. Jan Kobus. Achtenzeventig jaar oud. Hij gooide een leeg blikje in de straatgoot en kreeg daar een bekeuring voor. Terecht! Dat mag niet Jan Kobus! Het gooien van blikjes in de straatgoot is nou eenmaal verboden. Stel je voor dat iedereen zomaar blikjes in de straatgoot zou gaan gooien! Dat zou me wat moois worden! Maar toch werd zijn bon doorgescheurd. Want in Den Haag is de één nou eenmaal meer gelijk dan de ander. Zeker als het Haagse inlegvel van de AD zich ermee gaat bemoeien.
Laatst gooide mijn zoon (17) een leeg blikje in de goot. Vijftig euro boete. En terecht. Want weet je wat het tegenwoordig is? Een op de drie Hagenaars tussen de 14 en de 17 is crimineel. Volgens de krant tenminste. En dat moet natuurlijk niet veel gekker worden. En een anonieme, argeloze jongere van 17 is natuurlijk een heel wat gemakkelijker prooi dan een bejaarde van 78 die voluit in de krant komt.
Nee. Gelijke behandeling in gelijke gevallen is leuk. Maar er zijn grenzen.

Geplaatst op: Maandag 21 april 2008 om 11:29 uur