Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Getroffen door de pijlen van God`s genade

De grote schrijver Simon Carmiggelt schreef eens hoe hij ‘s nacht, als hij de slaap niet kon vatten, getroffen werd door ongekende inspiratie. Dan ontving hij ideeën die, als ze uitgevoerd werden, de wereld van het ene op het andere moment zouden veranderen in een aards paradijs waar iedereen gelukkig zou zijn.
Omdat hij bang was dat die ideeen hem weer ontschoten zouden zijn als hij ’s ochtends weer wakker werd, probeerde hij ze op een papiertje te schrijven. Meestal lukte dat niet omdat hij voortijdig weer in slaap viel.
Maar een enkele keer wel.
Als hij wakker werd zag hij dat papiertje op het nachtkasje liggen, wist van niets meer, en las: ‘Niet vergeten de poes morgen eten te geven!’.

Zonder mij te willen vergelijken met Carmiggelt -ik zou niet eens in z’n schaduw durven staan- gebeurt mij toch ook regelmatig iets dergelijks.
Onlang nog. Het zal een uur of drie ’s nachts zijn geweest. Ik lig maar te woelen en te woelen. Totdat ik ineens getroffen wordt door de pijlen van God’s genade.
‘Belasting Toegevoegde Woorden!’, schiet het door me heen. ‘Een soort BTW 2.0!’.
Kijk. We hadden natuurlijk al Belasting Toegevoegde Waarde. BTW 1.0 dus. Maar nu: tataa! tataa! BTW 2.0! Belasting toegevoegde Woorden!

IJverig begin ik op te schrijven wat er vervolgens in me opkomt. Want voor dat soort gevallen ligt er altijd papier en potlood op mijn nachtkastje. Om mevrouw Pasgeld niet wakker te maken doe ik mijn bedlampje niet aan. Ik kan heus nog wel schrijven zonder dat ik zie wat ik schrijf. En als ik klaar ben met schrijven val ik tevreden in een diepe slaap.

De volgende ochtend vind ik drie papiertjes naast m’n bed. Verbaasd kijk ik er naar. Wie heeft díe daar nou neergelegd? Er staat nog wat op ook. Ik lees ze één voor één.
Nou. Ik moet u zeggen, dat ik heel wat heb gelezen in mijn leven. Maar zelden zo veel intense flauwe kul. Wat een lariekoek! Wat een kolder! Ik lijk vannacht wel met molentjes te hebben gelopen!

En nu wilt u zeker weten wat er op die briefjes stond? Nou, vooruit. Onder één voorwaarde. Dat u het niet verder vertelt. Want anders ligt mijn hele, zorgvuldig opgebouwde imago, zomaar ineens te grabbel.

Eerste briefje: ‘Ieder op papier gedrukt woord van meer dan vier letters zal in het vervolg ‘van overheidswege worden belast met 0,08 euro BTW 2.0 per woord.
Het gesproken woord blijft, evenals de gedachten, vrij van gedwongen leges, heffingen of taksen.

Tweede briefje: ‘Alle printers, copieermachines en drukpersen zullen worden voorzien van automatische tellers. Iedereen die woorden op papier drukt zal worden belast naar de hoeveelheid woorden die de tellers aangeven. Het staat iedereen vrij deze belasting door te berekenen naar eventuele afnemers van de teksten’.

Derde briefje: ‘Vrijgesteld van BTW 2.0 zijn woorden van minder dan vijf letters en mooie, bijna vergeten woorden. Een lijst van die woorden zal jaarlijks worden herzien door een commissie van oude mensen.
Woorden in een vreemde taal worden driedubbel belast.

Kijk. Met zulke idiotie verander je de wereld natuurlijk niet zomaar direct in een aards paradijs.
Maar misschien is het tóch een idee voor het nieuwe kabinet Rutte III.
 
Geplaatst op: Donderdag 5 oktober 2017 om 08:17 uur
1279121
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld