Handleiding voor het per fiets.........

Handleiding voor het per fiets oversteken van het Rijswijkseplein in de lente van het jaar 2006

Wij komen bij het Rijswijkseplein aan vanuit de Pletterijkade in de hoop het plein in zuidelijke richting te traverseren. Aan de overkant van het plein zien wij het spoorviaduct over de Rijswijkseweg al liggen. Daar moeten we zijn. We merken op dat automobilisten rechtstreeks vanuit de Pletterijkade naar de Rijswijkseweg kunnen komen. Maar fietsers niet. Die dienen er het beste van te maken tijdens deze expeditie. Fietsers houden derhalve aan het eind van de Pletterijkade rechtsaan teneinde eerst een trambaan en daarna het Zieken te kruisen. Eenmaal op de Oranjelaan is het ter hoogte van de Huijgensstraat donders uitkijken bij het links voorsorteren.

Temeer daar hier ergens, vlak naast de aldaar immer halterende trams, een fietspad moet zijn waarop het moeilijk mikken is tussen de voortrazende automobielen door. Als dat is gelukt zonder te zijn opgeraapt door de broeders van de ambulancedienst mag men zichzelve eigenlijk al feliciteren. Maar niet te vroeg, want weldra dienen we alweer links aan te houden. U doet er goed aan, dat niet bij de eerste de beste gelegenheid te doen. Want dat is om ondoorgrondelijke redenen het pad voor tegenliggende fietsers die daar evenwel nog nooit zijn waargenomen. Neen. De tweede mogelijkheid dient u te benutten. Let dan onmiddellijk op het verkeerslicht voor fietsers dat hier al na vijf meter is geinstalleerd. Of neen. Let u liever op al die auto’s die vanuit het Stationsplein voor hun eigen rode stoplicht klaar staan om u ogenblikkelijk dood te rijden als u, op welk tijdstip en bij welke verkeerslichtconfiguratie dan ook, tracht over te steken.Schep moed, al is het die der wanhoop, en steek over!

Na deze traverse zijn we op een cruciaal punt aangeland: we staan nu aan de voet van het in aanbouw zijnde Strijkijzer. Blik even omhoog om het meest idiote bouwplan aller tijden te aanschouwen. Vanuit dit punt zijn twee routes mogelijk om het plein uiteindelijk te ronden. We beschrijven eerst de officiele route die eindeloos lang duurt en de wens doet opkomen om voortaan maar via Kijkduin, Loosduinen en Delft naar Rijswijk te fietsen. Vanwege een bord: ‘Fietsers hier oversteken’ steekt u de Rijswijkseweg over en belandt pardoes in een enorme berg zand die daar midden op het fietspad is gestort. Een bordje met de tekst ‘Fietsers afstappen’ lijkt volstrekt overbodig en is dan ook niet aaanwezig. Hier gewoon afstappen dus om vervolgens naar keuze de route te linkerzijde van de Rijswijkseweg op het fietspad voort te zetten dan wel het hele idee om het Rijswijkseplein per fiets over te steken maar op te geven voor een pittoresq fietstochtje via de Van Maanenkade en de Bontekoekade naar het prachtige Havengebouw aan de Goudriaankade.

Maar goed. U koos voor de officiele weg die dus te linkerzijde van de Rijswijkseweg onder het spoorviaduct leidt, langs een groot glazen gebouw en dan... Ja wat dan eigenlijk? Geheel op eigen kracht dient u nu het fietspad aan de rechterzijde van de Rijswijkseweg weer te vinden. Een kompas lijkt hier meer op z’n plaats dan een routebeschrijving. En dan: eindelijk, eindelijk is het gelukt. Met het angstzweet in knieholten en oksels rust u even uit ter hoogte van de kruising met de Waldorpstraat. En kijk! Wie staat daar op het Enthovenplein bij de Consumentenbond naar u te zwaaien? Is dat burgemeester Deetman niet? Jawel hoor. Hij rent u op zijn korte beentjes tegemoet om u het ereburgerschap van Den Haag te verlenen wegens bewezen moed en volharding.

Over de alternatieve route vanaf de voet van het in aanbouw zijnde Strijkijzer aan de rechterkant van de Rijswijkseweg wil ik kort zijn. Ook al omdat deze route geen ereburgerschap van Den Haag oplevert maar alleen is weggelegd voor zeer ambitieuze fietsers die een gooi doen naar de orde als Ridder van de Nederlandse Leeuw. Deze route is levensgevaarlijk. En loopt zonder meer dodelijk af als er tegelijkertijd met uw traverse een tram aankomt. Uw pad is hier weliswaar gemarkeerd met witgeschilderde fietsen op het asfalt, maar deze zijn later weer zwartgeschilderd en later weer witgeworden omdat er zoveel auto’s overheen reden. Zodat men zou kunnen denken dat het toch een fietspad is. Kijk. Dat is echt een route voor gevorderden. Het lijkt me onjuist deze route hier gedetailleerd te beschrijven.

Fietsen in Den Haag. In het collegeprogramma staat dat zulks moet worden aanbevolen. Als er in het collegeprogramma een aanbeveling had gestaan om via Kathmandu de Chinese grens over te hinkelen naar Lhasa had ik het ook graag geloofd.

Geplaatst op: Vrijdag 19 mei 2006 om 11:11 uur