Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Het mooiste dorp van Nederland

Wekenlang heeft ons dorp op een lijst van vijftig dorpjes gestaan om in aanmerking te komen voor het predikaat ‘Mooiste Dorp Van Nederland’. Want als je in Nederland van de gekste dingen die je maar kan bedenken wedstrijden maakt, kan je natuurlijk ook wedstrijden maken tussen dorpen.
De criteria waarop zou worden geselecteerd waren: cultureel erfgoed, eigenheid en charme.
Nachtenlang heb ik er wakker van gelegen. Ik moest er niet aan denken.
‘Mooiste Dorp Van Nederland’ ! En dan al die toeristen op ons plein: eropuit om de ‘charme’ en de ‘eigenheid’ van de huizen in ons dorp onder de loupe te nemen. Of het cultureel erfgoed, bestaande uit een dorpspomp een muziektent en een kerk nader te beschouwen.
Gelukkig bleek aldra, dat we so wie so niet in aanmerking kwamen voor de eerste vijf plaatsen. Die waren voor Urk, Elsloo, Oisterwijk Hollum en Winsum. Waarna tenslotte Winsum als eerste uit de bus kwam.
Hoera! Eindelijk kon ik weer rustig uitslapen.

Want in ons dorp mogen we niet klagen. Natuurlijk staat ons plein ’s zomers vol met auto’s met fietsdragers. Maar de fietsers zijn dan vaak al urenlang elders onderweg. Wandelaars zijn ook de kwaadsten niet. Soms gebruiken ze de lunch onder de bomen op het gras van het Dorpsplein. Maar dat doen ze dan zoals het hoort: niet schreeuwerig of en masse bezig de bewoners agressief te wijzen op het feit, dat we in ons dorp heus niet de enigen zijn op deze aardkloot. Maar gewoon, rustig converserend en nooit, en dat moeten we vooral zo houden, met een radio aan.
Hoewel hun out-fit met het jaar opmerkelijker op wordt.
Fietsers zijn vrijwel altijd uitgerust met steeds bonter gekleurde helmen en bidons in alle tinten van de regenboog. Wandelaars zijn steevast gehuld in sportieve, strakke hemden met wonderlijke teksten en broeken waaraan links en rechts met stevige riemen allerlei tasjes en zakjes hangen.
Gelukkig mag iedereen in alle Nederlandse dorpen, van welke eigenheid of charme dan ook, natuurlijk zelf weten of hij een potsierlijke indruk wil maken of niet.

Iets anders in de sfeer van het bezoek aan ons dorp betreft de vervoermiddelen waarmee men ons dorp bezoekt. Er bestaat namelijk een tendens om met z’n allen, liefst 10 of zelfs 20 mensen, een aantal zogenaamd grappige vervoermiddelen te huren waarmee men dan, soms tot zelfs drie vier rondjes toe, knallend en ronkend rond ons plein draait. Met Solexen, ouwe Puch’s, noem maar op. Electrische scooters met van die enorme, dikke banden zijn daarbij nog het minst ergelijk. Hoewel je die eigenlijk nooit hoort als ze je in een stoet van achter je rug doodstil naderen als je met wat sneetjes oud brood op weg bent naar de vijver (de vaete) midden op het plein om de eendjes te voeren.
Maar vooral die primitieve driewielertje met linnen dak waar je met drie volwassenen en een kind in mag. Tuk-tuk’s. Een knalpot zit er, dacht ik, niet op. Detonerend en exploderend rijden ze daarmee talloze malen ons pleintje rond. Niet omdat ze dat zelf zo leuk vinden, maar omdat ze denken dat de bewoners van het pleintje dat leuk vinden. Al die rare autootjes. Als de zon schijnt zie je ze door het open dak zitten. Met een ‘Van Bloesem naar Fruit-arrangement’ bijvoorbeeld. Of een ‘Puzzel en Barbecue-overeenkomst’. Of met een ‘Dorpsbewonertje Pesten-bepaling’.
Leuk!
In toenemende mate nu vooral leuk in Urk, Elsloo, Oisterwijk, Hullum en Winsum.
Maar steeds meer ook in ons dorp èrg leuk.
 
Geplaatst op: Donderdag 27 augustus 2020 om 08:11 uur
1845154
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld