Hoornbrug, Geestbrug, Binckhorstbrug

In het streven om alle auto’s in Den Haag nóg langer stil te laten staan, of nog langzamer te laten rijden is opnieuw een verbazend doeltreffend middel ingezet: bruggen open zetten tijdens de spits.

We hadden al stoplichten die, waar en wanneer dan ook, altijd vlak voor je neus op rood springen. We hadden al een onsamenhangende en ondoorgrondelijke diarree van maatregelen, ook wel Verkeerscirculatieplan genoemd, dat dan weer wel en dan weer niet doorgevoerd leek te worden. We hadden al kruisingsvlakken die voor de verbaasde ogen van de automobilisten soms wel minuten lang volkomen leeg blijven omdat er een paar kilometer verder een tram aankomt met drie passagiers. Of omdat er op de tekentafel van de stoplichtenbedenkers statistisch gezien ergens een fietser rechts- of links zou moeten afslaan.

En nu zetten ze de bruggen open tijdens de spits.

Voor dat opzettelijk hinderen van het wegverkeer hebben de mannen van Rijkswaterstaat, of van de provincie, of Joost mag weten welke wereldkampioenen scrabble dan ook, een aantal prachtige woorden gevonden.

‘In het kader van het brugopeningsregime is besloten onder de naam vaarwegmanagement te komen tot een gedoseerde doorvaart benevens een eenvoudige vorm van trajectbegeleiding bij de Hoornbrug, Geestbrug en Trekvlietbrug. Was in een vorige fase de spitsuursluiting nog in standgehouden, thans gaan met ingang van 2 april 2007 de bruggen zonodig ook tijdens de ochtend en avondspits op vastgestelde tijden open voor beroepsvaart.’

Wie heeft gestudeerd in schriftgeleerdheid, semantiek en betekenisrelaties kan daaruit opmaken dat de drie genoemde bruggen dus eerst niet, maar nu wel open gaan tijdens de drukste uren van de dag.

Duizenden, zoniet honderdduizenden mensen per dag moeten dus nu extra wachten voor één passerende aak vol containers met welvaartsafval dat van het overslagbedrijf in de Binckhorst naar de afvalovens in Rotterdam moet.
Duizenden, zo niet honderdduizenden automotoren per dag staan dus, onnodig ronkend, nieuwe vervuiling te veroorzaken voor die bruggen.

Stel je voor: je moet om acht uur ’s ochtends van Zoetermeer naar je werk in de Binckhorst: met z’n zeshonderden sta je dan eerst voor de open Hoornbrug te ronken om een aak met acht afvalcontainers door te laten. En dan ja, eindelijk gaan de slagbomen open en kruip je kop aan kont naar de Geestbrug even verderop. Ziedaar: in het kader van de trajectbegeleiding is die aak daar inmiddels ook aangekomen en gaan de slagbomen daar net dicht als je er aan komt. Als de aak tenslotte traag door oneindig laagland de Geestbrug is gepasseerd en de slagboom aldaar weer opengaat sukkel je met z’n zeshonderden in slagorde verder naar de Binckhorstbrug alwaar, u raadt het al, die aak ook net weer is aangekomen. In het kader van de trajectbegeleiding gaan de slagbomen vlak voor onze neus weer dicht. Enzovoort. En dat iedere dag vier tot zes keer in de spits inplaats van op wat rustiger tijden.

God helpe ons over de brug.

Wat een wonder, dat ze een nieuw Trekvliettrace nodig denken te hebben.

Geplaatst op: Vrijdag 20 april 2007 om 14:14 uur