Infantiel in Den Haag

Als ik de krant lees word ik steeds vaker bevangen door het idee dat ik langzaam maar zeker infantiel aan het worden ben. Ik geef een paar voorbeelden:

Een groep ‘hangzwanen’ treiteren trams op de Haagse Conradkade, aldus Victor Schildkamp, een volwassen journalist die het lokale inlegvel van het Algemeen Dagblad regelmatig met kindsheid vult omdat hij dat als een soort roeping beschouwt. ‘De zwanen lummelen daar met tientallen tegelijk rond, in en langs de kade’, neuzelt hij verder. ‘Trams moeten geregeld helemaal tot stilstand komen. “De HTM zou conducteurs op lijn 11 moeten inzetten om de zwanen te verjagen”, citeert hij buurtbewoner Arnold Zuidwijk die het tafereel elke dag aanschouwt.
Ja. Er zal eens een keer géén buurtbewoner aan het woord komen in het Algemeen Dagblad. Er kan geen Hagenees aan z’n gat krabben of Victor Schildkamp vraagt wel aan een buurtbewoner wat hij er van vindt. 
Ik zou zeggen: geen woorden meer aan vuilmaken en gewoon een hekje plaatsen langs die kade tussen de zwanen en de tramrails. En verder graag iets belangrijkers in het ADHC.

Over zwanen gesproken. Van wethouder Baldewsingh mag ik nou ineens ook al geen vogels meer voeren. Niet dat ik dat deed. Maar nu het niet meer mag ga ik het natuurlijk juist lekker toch doen. Dan koop ik een paar van de vetbolletjes in zo’n netje en die hang ik dan stiekum in een boom. Als ze dan komen om me te bekeuren ga ik in hoger beroep. Je zal zien dat ik veroordeeld word omdat ik vooraf geen vergunning heb aangevraag voor het ophangen van een vetbolletje.
Weer iets anders. In het verkapte Haagse reclamefoldertje De Kleine Posthoorn schreef eindredacteur Albert Peeters een nogal vooringenomen artikeltje over de lichtjestocht voor Lucia de Berk op 5 januari. ‘De mensen die die tocht lopen vinden dat Lucia geen eerlijke rechtbanktekeningen heeft gehad’, schrijft hij. ‘Want ze kreeg in die tekeningen opeens een lange neus en een heksenkin’. Om te laten zien dat hij dat veel beter kon maakte hij (als eindredacteur!) bij zijn eigen verslagje zelf een tekeningetje van Lucia de Berk met een nog véél grotere neus, een verbeten mond en een heksenkin waar zelfs de meest op sensatie beluste rechtbanktekenaar u tegen zouden zeggen.

Kijk. Ik weet natuurlijk ook niet of Lucia de Berk het nou wel of niet heeft gedaan. Dat is ook niet aan mij. Maar kennelijk wel aan Albert Peeters. Als we hèm nou eens als conducteur op lijn elf zetten om ervoor te zorgen dat er geen zwanen onder lijn 11 komen, en als we Victor Schildkamp nou eens surveillant maken in Den Haag om er op toe te zien dat niemand stiekum vetbolletjes in een netje in de boom hangt zou het al een stuk schelen in Den Haag.

Nou, nog eentje dan. Ook over De Posthoorn. De eindredacteur van dat blad heeft een paragnost ingehuurd om de moordenaar van Anneke van der Stap op te sporen. Die zweefneef zegt (ik citeer letterlijk uit De Posthoorn, u moet me maar niet kwalijk nemen): ‘Anneke heeft twee keer op een andere plek gelegen dan vindplaats toen ze reeds overleden was. Auto heeft eerst ergens anders gestopt. Auto, kleur blauw erin’.

Als je onverhoopt denkt infantiel te zijn geworden en je wil bovendien weten wat er in Den Haag aan de hand is, word je in de krant onmiddellijk op je wenken bediend.

Geplaatst op: Vrijdag 11 januari 2008 om 09:48 uur