Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Je bent oud voor je het weet

Op het moment dat ik dit opschrijf is het bijna juni. Alweer vijf maanden van het nieuwe jaar achter de rug. Wat gaat de tijd snel!

Voor je het weet ben je oud. Ik ben net 75 geworden. Oud dus. Het gebeurde voor ik het wist! Het wil trouwens nog steeds niet echt tot me doordringen. Maar soms kom ik er niet onder uit. Dan vertel ik bijvoorbeeld aan mevrouw Pasgeld hoe mijn biljartmiddag is verlopen. Dat Lou bijvoorbeeld ‘ja, hij bewoog’ zei, toen er twijfel was of de ene bal de andere wel had geraakt. En dat Hannes toen zei: ‘Ja, dat is bij mij ook nog wel eens’. En dat we daar zo vreselijk om gelachen hadden.

Maar als ik dat aan mevrouw Pasgeld vertel, zit ze me aan te kijken of ze het in Keulen hoort donderen. Omdat ik veronderstel, dat ze de grap niet begrepen heeft, begin ik hem uit te leggen.

‘Ja, ja, ik begrijp hem heus wel’, onderbreekt ze me. En dan dringt het tot me door, dat die grap misschien helemaal niet leuk is. Dat ik dus om een ouwemannengrap heb zitten lachen. Ik zei het al: voor je het weet ben je oud.

Vorige week las ik in de krant over het project ‘De doe-het-zelf-kip, van ei tot kipfilet in negen weken’. Dat project is in het leven geroepen om kinderen van 5 tot 10 jaar te laten zien waar kipfilet vandaan komt. De vader van de kinderen slaat dan, in het bijzijn van z’n kinderen, een of meer kippen, die negen weken bij het gezin hebben gelogeerd, met een knuppel bewusteloos voordat-ie hun halzen met een mes doorsnijdt. En dan braden ze de kippen op de barbecue en maken er soep van.

Toen ik dat gelezen had ontstak ik in toorn. Wat zijn dat toch voor educatieve dwalingen? Nog even en ouders leggen in het kader van het project: ‘Waar komen jullie zelf eigenlijk vandaan’, hun eigen kinderen van 5 tot 10 jaar de film voor waarop tot in de kleinste details te zien is hoe die kinderen verwekt werden.
En als ik de kwalijke kanten van dit soort nieuwerwetsigheden in een jonger gezelschap te berde breng, kijken ze me aan of ze het Keulen horen donderen. En ik hoor ze denken: ach, weer zo’n ouwe lul die er niks meer van begrijpt.
Ja, ja. Voor je het weet ben je oud.

Omwille van mijn eigen gemoedsrust ben ik er dus ook maar mee opgehouden me te ergeren aan de ‘technische vooruitgang’. Volgens mij wordt het steeds maar ingewikkelder. De moeite die we doen om onszelf moeite te besparen staat in geen verhouding tot het uiteindelijke resultaat. Een resultaat dat omwille van het grote geldverdienen trouwens toch iedere maand weer anders is.
Ik weet zeker, dat ik niet de enige ben. Er zijn genoeg ouderen die, voor ze het wisten, oud zijn geworden. Maar dat was niet voor niets. Wijsheid werd hun deel.
Wijsheid? Wat was dat ook al weer? O ja. Dat was, dat je wist waar het in het leven uiteindelijk om draait. Dat je wist, dat het niet gaat om alleen maar veel geld verdienen, dat het niet alleen maar gaat om de blitz maken en dat het er evenmin om gaat naast je schoenen lopen van misplaatste trots op jezelf.
Maar, zo zal men zich afvragen, waar ging het dan ook al weer wèl om?
Ja, hoor eens. Dat zeg ik niet. Ik kijk wel uit. Ik ben zolangzamerhand genoeg voor ouwe lul uitgemaakt.
 
Geplaatst op: Donderdag 31 mei 2018 om 08:39 uur
1447046
bezoekers
© 2018 - Julius Pasgeld