Kennisoogst

Onder leiding van juf Anne is men deze week begonnen met gymnastiek op het schoolplein van mijn kleinzoon Jurre. In een brief aan de ouders had gestaan, dat dat hoorde bij een project over bewegen en lekker in je vel zitten.
Als ik Jurre tussen de middag ophaal hoor ik al van verre house-muziek over het plein schallen. Twee juffen in maillots en banden om hun hoofd huppelen en springen alvast wat op de maat om bij de kinderen te inventariseren wat zij al weten over het onderwerp bewegen. Kennisoogst heet dat tegenwoordig.

De meeste kinderen die uit de school komen, raken aangestoken door het enthousiasme van de twee juffen en al gauw staan er tientallen mee te huppelen en met de armen te zwaaien. Een paar jongens achter een boom voorkomen zo dat er kennis bij hen wordt geoogst. Als Jurre uit school komt, loopt hij achteloos meteen door naar het bankje waar ik altijd op hem wacht.
‘Ze dansen’, zeg ik tegen hem als hij naast me komt zitten. ‘Zullen we meedoen?’
‘Nee’, zegt Jurre. ‘Het ziet er idioot uit.’
‘Nou, dan doe ik alleen mee’, stel ik voor.
‘Dan zeg ik, dat jij mijn opa niet bent’, zegt hij en maakt alvast aanstalten om weg te wezen als zich zo’n genante vertoning zou voordoen.
‘Maar het is goed voor je. Een beetje bewegen. Lekker in je vel zitten. Dat is gezond, weet je wel.’
‘Nee. Het is stom. En ik zwem en fiets al genoeg hoor!’
‘Nou, dan moet ik maar alleen gaan dansen’, probeer ik nogmaals.
‘Ik zou dat echt niet doen hoor, als ik zo oud was als jij’, zegt hij en loopt alvast naar huis.

Ik ga achter hem aan. Eerlijk gezegd was ik geen moment van plan om daar in m’n eentje te gaan hupsen en bubsen. En ook niet met Jurre samen. Het grappige is namelijk, dat ik het ook stom vind. Zeker als er leerdoelen mee moeten worden gehaald.

Langs de Vliet haal ik hem weer in. Daar vertelt hij me alles wat hij weet over Zwarte Gaten en de Oerknal. ‘Kijk opa, eerst was er niets. Helemaal niets. Dat kan je je niet voorstellen. Alleen maar tijd en ruimte. En die knalden op elkaar. Kadang! En zo is het begonnen’. Ik ben benieuwd naar hoe het verder ging maar zijn aandacht wordt getrokken door een regenwurm van maar liefst 30 centimeter.
‘Weet je, dat als je een regenwurm doorknipt, dat je er dan twee hebt’, zegt hij. Dus nemen we hem mee naar huis, knippen hem door en leggen er twee weer terug in het gras van de achtertuin. Daar maken ze zich schielijk uit de voeten. Als ze die tenminste hadden. Dan tellen we onze gevonden post-elastieken en komen op een stand van 63-48 in het voordeel van Jurre.
Daarna zetten we het nieuws aan zonder geluid. Dat doen we wel vaker en dan improviseren we wat de mensen op de tv zeggen.
‘Vandaag heb ik 17 koekjes gegeten en een uur lang op de plee gezeten’ zegt Gordon tegen Jeroen van der Boom. Jeroen antwoordt: ‘Ik weet hoe je scheten kan maken met je handen’.

Want om lekker in je vel te zitten hebben Jurre en ik echt geen kennisoogst nodig.

Geplaatst op: Zondag 31 mei 2009 om 11:07 uur