Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Klachten over ambtenaren

In maart van dit jaar telde Den Haag 481.864 inwoners. Daarvan waren er 2884 niet tevreden over de Haagse gemeenteambtenaren. Die inwoners waren niet zomaar een beetje aan het mopperen. Nee. Zij dienden een officieel bezwaarschrift in.

Waar gingen die bezwaren over?
Ach, mensen. De mij toebemeten ruimte is veel te klein om alle overlast die die ambtenaren veroorzaakten te noemen. Een bloemlezing dus: 150 klachten over verkeerde huisnummering. Veel onterechte kosten die in rekening werden gebracht bij het isoleren van woningen langs drukke verkeerswegen. Onterechte boetes voor kindercrèches wegens vaag geformuleerde regels. En een ouderwetse en achterhaalde manier om burgers te informeren over vergunningen en kapaanvragen. (Via een advertentiekrantje, nota bene! Dat ook nog eens slecht wordt bezorgd!)

Even terug naar die 2884 klagende Hagenaars.
Dat is 0,6 procent van de Haagse bevolking. Dat lijkt niet veel. Maar er zijn (in fte’s uitgedrukt) in Den Haag 7.230 gemeenteambtenaren. Dat is dus één klacht per 2,5 ambtenaar!
En als je bedenkt, dat er een heleboel Hagenaars zijn die wèl klachten hebben, maar om de een of andere reden geen officiele klacht kunnen of willen indienen (bijvoorbeeld omdat ze (nog) niet kunnen schrijven of omdat ze het vertrouwen in de lokale overheid al lang geleden hebben verloren) ja, dan komen die cijfers wel even anders te liggen.

Laten we eens kijken hoe een en ander in z’n werk gaat. Gesteld, je hebt een klacht. Bijvoorbeeld over wethouder Norder. Ik zeg maar wat. Wethouders zijn toch ook ambtenaren. Waarover gaat die klacht? Laten we zeggen dat je het bezwaarlijk vindt dat Norder alle psychiatrische patienten over één kam scheert als het gaat om de overlast die ze zouden veroorzaken in Den Haag zuidwest. Nou, dan ga je er eens voor zitten om je grief zo goed mogelijk te formuleren en stuur je je klacht vervolgens in de vorm van een bezwaarschrift naar de gemeente. Dat komt terechte bij een Adviescommissie Bezwaarschriften. Dat is een onafhankelijke instantie, bestaande uit ambtenaren (nee, ik ga daar geen grappen over maken) die voor de ‘bestuurders’ nagaan of de protestbrieven van de burgers wel hout snijden.

Let wel. Onze brief, geadresseerd aan Norder, komt dus eerst helemaal niet bij Norder maar bij de Adviescommissie voor bezwaarschriften.
Die commissie bepaalt dus of we aan het zeuren zijn of niet.
Dat bepaalt Norder zelf niet.
Gelukkig niet.
Als Norder dat zelf zou bepalen is wat hem betreft iedereen die het niet volstrekt met hem eens is, vreselijk aan het zeuren.
Maar laten we voor het gemak even aannemen dat die commissie vindt dat we niet aan het zeuren zijn. Dan komt zo’n brief vervolgens bij Norder.
Er zijn dan verschillende mogelijkheden:
A. De brief blijkt zoekgeraakt.
B. De brief is opgenomen in het Zojuist Geinnoveerde AfhandelingsSysteem (ZGAS) en u ontvangt binnenkort bericht van ontvangst (en daarna dus nooit meer iets).
C. De brief wordt ‘meegenomen’ in het voorgenomen Beleid dat erop is gericht Wethouders te Behoeden voor Ondoordachte Uitspraken (BWBOU).

U begrijpt nu misschien wat beter waarom Hagenaars die wel klachten hebben geen officieel bezwaarschrift indienen.
Geplaatst op: Vrijdag 17 december 2010 om 09:29 uur
1698321
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld