Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

LHBTIQAPCS

 Vorige week las ik in de NRC een artikel dat als titel ‘Zwaarder straffen leidt niet tot minder anti-lhbti-geweld’.
Omdat ik slechts een vermoeden had van de betekenis van de afkorting ‘lhbti’ las ik verder. Er bleek sprake te zijn van anti-lbti-geweld, van lhbti’ers, van anti-transgeweld, van ‘het speciale ‘Roze in Blauw’, van lhbti-personen, van incapacitatie en van lhbti-kwesties. Maar nergens in het hele artikel werd de afkorting lhbti verklaard.
Journalisten nemen tegenwoordig kennelijk de moeite niet meer om zich in te leven in de belevingswereld van de gewone lezer. Want waar de letters lhbti voor staan weet echt niet iedereen.

Ik ook niet. De l, de h en de b wist ik nog wel. Lesbisch, homosexueel en bisexueel. En van wat dat inhield had ik nog wel een idee. Maar de rest? Ik stond voor raadselen. Dan maar googelen.
Op google vernam ik, dat ‘Lhbti’ eigenlijk een afkorting is van ‘Lhbtiqapc’.
Nóg verder van huis dus.
Eindelijk, na veel vijven en zessen, kon ik achterhalen waar al die letters voor staan. Uiteindelijk vond ik dat de t voor transsexueel staat, de i voor intersekse conditie, de q voor queer, de a voor asexueel, de p voor pan-sexueel, en de c voor cis-gender.
Hè, hè. Maar in feite was ik met mijn queeste nog geen steek verder. Want wat betekende dat allemaal? Wat ìs een pan-sexueel eigenlijk? En waarin onderscheidt zich de cis-gender? Om nog maar te zwijgen van een intersekse-conditie.

Ik voelde me zo langzamerhand in de steek gelaten. Niet meer erkend als een onwetende. Alleen al omdat de afkorting niet werd uitgelegd.
Daar kwam nog bij dat ik me vorige week op deze plaats had uitgelaten over mijn eigen afwijking in het bad. Een afwijking waar ik me ook al alleen in voel. Ik schreef dat ik me, eenmaal in het bad als een vis in de badkuip voelde. Niemand van mijn lezers herkende dat. Een kennis schreef me, dat mijn afwijking slechts zelden voorkomt en bij wetenschappers onder de naam ‘Snoeksyndroom’bekend staat.
Snoeksyndroom. Je zal er maar aan lijden.
Even overwoog ik om een verzoek in te dienen bij het Lhbtiqapc-Genootschap om hun afkorting aan het eind uit te breiden met de ‘s’van Snoeksyndroom. Maar ik zag er vanaf omdat je dan wel aan de gang kan blijven.
Stel je voor: iedere Nederlander met een kompasfoutje die zich daarmee een beetje eenzaam en alleen voelt kan dan wel een letter bij het Lhbtiapc-Genootschap aanvragen. Op den duur heb je dan ruim 17,4 miljoen letters nodig. Terwijl ons alfabet er slechts 26 kent.

Gewoon zèlf leren leven met je kompasfoutjes. En die foutjes ook bij anderen accepteren lijkt me de enige oplossing .
Dàt ga ik doen.
Geplaatst op: Donderdag 6 augustus 2020 om 08:34 uur
1821709
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld