Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Linkerbeen gevonden

Een klein berichtje op 11 juli van dit jaar in de Provinciale Zeeuwse Courant:

Axel
LlNKER KUNSTBEEN SPOORLOOS IN BOS

Een man heeft gistermiddag aangifte gedaan bij de politie nadat iemand zijn linkerkunstbeen had gestolen in het Axelse bos.
Hij had de prothese even tegen een een boom gezet langs de Justaasweg. Toen hij terugkwam was het been verdwenen. Hij wil het graag terughebben.
Mocht iemand het vinden, dan kan de prothese worden afgegeven bij de gemeente in Terneuzen.

Zo’n kennisgeving roept vragen op.

1. Waarom zet iemand in het Axelse bos zijn kunstbeen even tegen een boom?
2. En waarom stéélt iemand een kunstbeen? Omdat hij daar zelf om verlegen zit? Maar hoe kwam hij dan in dat Axelse bos met maar één been?
3. Wat ging die man doen, nadat hij zijn kunstbeen tegen die boom had gezet? Met dus kennelijk maar één been?
4. Er was sprake van ‘toen hij terugkwam’. Hij is dus even weggebleven.Waarging hij heen zonder linkerbeen? Kennelijk een eindje uit de buurt van waar hij zijn linkerbeen had gezet. Want anders had hij de dief wel opgemerkt. Maar hoe kwam hij zo’n eind uit de buurt met maar één been?
5. ‘Hij wil het graag terughebben’, schrijft de journalist die verslag doet van het gebeuren. Ja, sorry hoor. Maar dat lijkt me een wat overbodige zinsnede. Zou er ìemand op de wereld zijn met maar één been die z’n linkerkunstbeen niet graag terug zou willen hebben nadat het was gestolen?
6. ‘Mocht iemand het vinden dan kan de prothese worden afgeleverd bij het gemeentehuis’, vervolgt de journalist.
Stel je voor. Je vindt zomaar ineens ergens een kunstbeen.
Ik zou ten einde raad zijn. Ik zou me zélf op het verkeerde been
gezet voelen om het zo maar eens uit te drukken. Het is dus maar
goed, dat ik met m’n verkeerde been been terecht kan op het
het gemeentehuis in Terneuzen.
‘Goedemiddag’, zegt de bode als ik daar aankom met m’n been, ‘Waarmee kan ik u van dienst zijn?’.
‘Ja, kijk’, zeg ik dan. ‘Ik heb een kunstbeen gevonden. Graag had ik het afgeleverd bij degene die het mist. Maar ik weet niet waar hij woont, Nu moet hij met één been helemaal naar het gemeentehuis om het op te halen, veronderstel ik. Tenzij u weet waar hij woont. Dan kan ik het zelf misschien even brengen’.

Ach. Het zijn zomaar wat vragen die bij me opkwamen toen ik dat bericht las.
 
Geplaatst op: Donderdag 18 juli 2019 om 08:13 uur
1622601
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld