Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Met Sietse, Marjolein en Ingrid in het kippenhok

Ik weet het zo langzamerhand ook niet meer. Hoe dichter we bij 3 maart komen hoe moeilijker het wordt om een plaatselijke politieke partij naar mijn smaak te vinden.
Lees de verkiezingsprogramma’s er dan nog eens op na, zult u zeggen. Woon eens een lijsttrekkersdebat bij. Maar dat is het hem nou juist. Dat doe ik. En hoe meer hatseflats ik hoor, hoe erger ik van streek raak.

Neem nou laatst dat debat op TV-West tussen Ingrid Gyömörei van de SP, Marjolein de Jong van D66 en Sietse Fritsma van de PVV. Vreselijk! De twee dames leken zojuist uit een overvol kippenhok ontsnapt. Ze zaten maar te kakelen, te hakken en steeds maar heel boos nee te knikken als iemand anders wat zei. En hoewel de ideeën van de SP en D66 me op zich wel aanspreken was het gedrag van Ingrid en Marjolein zo volstrekt in strijd met de menselijke waardigheid dat het bij me opkwam deze keer in ieder geval maar eens niet op de SP of op D66 te stemmen.

Bij Sietse Fritsma van de PVV was het net andersom. Ik moet absoluut niets hebben van de PVV en zal er zeker niet op stemmen. Maar Sietse gedroeg zich beschaafd en rustig. Hij liet de beide dames uitspreken als ze aan het woord waren en dat kon je van Marjolein en Ingrid zelfs met de beste wil van de wereld niet zeggen. Het was alsof beide dames zich hadden voorgenomen ieder woord, elke afwijkende mening, ieder andersdenken in de kiem te smoren. En dat alles onder het mom van tolerantie en begrip voor elkaar. Zoals dat met zoveel mooie woorden in hun partijprogramma stond. Terwijl Sietse alleen maar geduldig en eerlijk zijn eigen potsierlijke opvattingen naar voren probeerde te brengen die, geloof ik, niet eens behoorlijk op schrift waren gesteld.

Toen het over cultuursubsidies ging beet Marjolein Sietse toe: ‘U moet niet voor mij en voor de mensen beslissen! Dat is sturend en dwangmatig!’ Ze viel daarmee Sietse in de rede, toen hij was begonnen te zeggen, dat hij vond, dat de mensen best zèlf konden beslissen waar ze naar toe wilden.
Tja. Ik begrijp het wel. Als je de mensen zelf laat beslissen dan is het alleen nog maar van Shalalie, Shalala. Dan krijg je nóg meer tv-programma’s en theatervoorstellingen waarvan ik niet eens meer wìl weten hoe ze heten omdat ik anders over m’n nek ga.

Maar beste Marjolein en Ingrid. Zèg dat dan tegen de mensen. Zèg dan, dat je vind dat iedereen wat geld aan de belastingdienst moeten afstaan zodat de enkelen die dat willen, wat goedkoper naar het Residentieorkest of naar andere, door de gemeenteraad uitgezochte culturele instellingen kunnen. Dat is wel zo eerlijk. En dan weten de mensen gelijk hoe jullie erover denken.
En vertel dan gelijk ook, dat je vindt dat de meeste mensen hun eigen culturele vorming schaden door voor wansmaak te kiezen. En dat jullie dus liever via subsidies en via de gemeenteraad voor ze bepalen wat het beste voor ze is.
Dat is natuurlijk behoorlijk sturend en dwangmatig.
En bovendien niet zo handig vlak voor de verkiezingen.
Dus wekken jullie liever de indruk of je zojuist uit een overvol kippenhok bent ontsnapt.

Ik weet het zo langzamerhand niet meer. Als ik voor de vorm kies, deugt de inhoud niet. En als ik voor de inhoud kies wordt er met de pet naar de vorm gegooid.
Nog 12 nachtjes slapen.
Geplaatst op: Vrijdag 19 februari 2010 om 11:22 uur
1698295
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld