Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Mevrouw Pasgeld op de bon

 De afgelopen tien jaar werd mevrouw Pasgeld 39 keer bekeurd voor te hard rijden. Dat is dus ongeveer 4 keer per jaar. De boetes bedroegen gemiddeld 50 euro per stuk. In het totaal betaalde ze voor te snel rijden over die tien jaar 2010 euro.

De afgelopen tien jaar werd mevrouw Pasgeld 39 keer bekeurd voor te hard rijden. Dat is dus ongeveer 4 keer per jaar. De boetes bedroegen gemiddeld 50 euro per stuk. In het totaal betaalde ze voor te snel rijden over die tien jaar 2010 euro.

Is dat veel?
Ik denk van niet. Zeker niet als je bedenkt dat mevrouw Pasgeld voor haar werk ongeveer 4000 kilometer per maand rijdt. Dat is in 10 jaar dus 480.000 kilometer. Aan boetes dus nog geen halve cent per gereden kilometer.
Keurig rijgedrag dus. Daarvoor zou je in boete-land eigenlijk niet gestraft maar beloond moeten worden.

Van die 39 bekeuringen van mevrouw Pasgeld wil ik hier een paar aan de orde stellen. Omdat we ons daar nogal druk over hebben gemaakt.

De eerste betrof eigenlijk twee bekeuringen. De ene bekeuring vond plaats op 14 december 2009 om 22:22u. te Papendrecht wegens het rijden van 85 kilometer per uur waar je maar 80 mocht (27 euro). De tweede vond 1,15 minuut later plaats. Om 22:23u wegens het rijden van 84 kilometer per uur waar je ook maar 80 mocht (22 euro).
Die twee overtredingen bleken, na de eerste keer dat wij bezwaar aantekenden, volgens de officier van justie geen ‘voortgezette gedragingen’ te betreffen maar ‘afzonderlijke gedragingen’. Die dus ieder afzonderlijk bestraft dienden te worden. Waarop wij, in een hernieuwde poging de rechterlijke macht te overtuigen van het gebruik van gezond verstand, vroegen hoeveel ‘afzonderlijke gedragingen’ er, voor wat betreft het voortbewegen van een gemotoriseerd voertuig, per minuut mogelijk zijn. Met andere woorden: hoeveel bekeuringen kan men in die ene minuut dat men te hard rijdt, maximaal oplopen.
Daar hebben we nooit antwoord op gehad. Want op te moeilijke vragen krijg je nooit antwoord van de overheid. Wel boog men zich ijverig over de kwestie hetgeen leidde tot een dossier van 54 pagina’s! Met als uitkomst: twee boetes met een totaal van 49 euro. Wat een gedoe.

Een tweede geval was schrijnender. Mevrouw Pasgeld was op 25 augustus 2009 op weg naar haar moeder in ‘s Gravezande die, zoals haar zojuist telefonisch was medegedeeld, op sterven lag. In Maasdijk werd ze om 13:18 u. staande gehouden door de politie vanwege te hard rijden: 65km/u in plaats van de aldaar toegestane snelheid van 60 km/u. Ze legde aan de agenten uit, dat ze op weg was naar haar stervende moeder. Je zou dan misschien verwachten dat de politie haar vervolgens behulpzaam vooruitreed. Al dan niet met zwaailicht en/of sirene. Maar nee, de tijd nemend en op hun dooie gemak deelden de handhavers van de wet haar mee, dat ze in overtreding was. En schreven een bon uit van 27 euro. Gelukkig kwam mevrouw Pasgeld door dit onophoud tenslotte gelukkig nog net niet te laat. Haar moeder overleed om 16.20u.

Het bezwaar, dat wij daarna tegen de boete indienden vanwege ‘bijzondere omstandigheden’, leidde tot een korting op de boete van 17 euro. Geen 27 maar 10 euro dus.
In ons daaropvolgende bezwaar deelden wij de officier van justie mee dat wij hem ‘star’, ‘kleingeestig’, ‘formalistisch’, ‘betuttelend’, ‘klungelig’, ‘pietluttig’, ‘benepen’, ‘gelijkhebberig’ en zelfs ‘kortzichtig’ vonden.

Dat hielp. Hij schreef terug, dat hij verder zou afzien van vervolging als wij ons bezwaar introkken. Dan zou hij ons de 10 euro die wij inmiddels hadden moeten overmaken, weer op onze rekening terugstorten. Want hoger beroep kon niet bij boetes van onder de 70 euro.

We trokken ons bezwaar in. Maar hebben daar achteraf gezien nog steeds spijt van.
Want 10 euro voor het naar waarheid mogen benoemen van de karaktereigenschappen van een officier van justitie was, met de kennis van nu, een koopje geweest.
Geplaatst op: Donderdag 21 maart 2019 om 08:16 uur
1564785
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld