Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Mooie handel in ons dorp

Afgelopen zaterdag was het in ons dorpje in Zuid-Beveland voor de verandering ineens erg druk. Dat zat zo: Op het pleintje, waaraan wij in deeltijd wonen, staat een prachtige oude kerk die nodig een opknapbeurt behoeft. Om die face-lift te bekostigen organiseren de dorpsbewoners ieder jaar een gigantische rommelmarkt.
Het hele jaar door worden de te verhandelen goederen in de ene helft van de kerk gestouwd terwijl de andere helft nog ‘gewoon’ als kerk dienst doet. Ja. Soms moet je in de kerk een beetje inschikken in seculiere tijden. Zelfs in Zeeland.
En een paar dagen voor de markt zetten alle dorpsbewoners hun overtollige, maar nog bruikbare spulletjes op de stoep die dan door vrijwilligers worden verzameld en bij de overige goederen in de kerk worden opgeslagen.

Zaterdag was het dus zover. Rondom de kerk was een groot touw gespannen en alle spullen werden achter dat touw in de open lucht alvast geëtaleerd. Soort bij soort. Van de tientallen rubrieken noem ik slechts meubels, electrische apparatuur, huishoudelijke artikelen, gereedschappen, verlichtings-armaturen en boeken. Maar er was meer. Veel meer.
Men had mevrouw Pasgeld en mij, samen met nog vier andere dorpsbewoners, bekleed met de taak van boekverkoper. Om half een stonden we, gehuld in een felgeel hesje met het woord ‘Rommelmarkt’ en de naam van het dorpje erop achter ons kraampje. Daarin lagen duizenden boeken die we van te voren in bananendozen min of meer geordend hadden naar waarde, aard en onderwerp. Het vorig jaar was de totale opbrengst van de markt 12.000 euro geweest en de bedoeling was natuurlijk dat bedrag deze keer in ieder te geval te evenaren.

Duizenden mensen hadden zich inmiddels achter de touwen geschaard om zich precies om klokslag één (de kerkklok was gelukkig bij de hand dus het startsein hoefde niet georganiseerd te worden) als eerste gegadigde naar de felbegeerde kroonluchter, tweehands fiets of trimtoestel te spoeden. Ook onze boekenkraam kreeg het te verduren. In het eerste kwartier verkochten wij voor ruim 500 euro aan boeken. Daarna ging het wat rustiger aan. Een bejaarde Vlissinger was dolblij met de complete Winkler Prins-encyclopedie voor maar liefst 50 euro. Dat is op de boekenmarkt op het Voorhout in Den Haag wel anders. Daar raak je een encyclopedie nog niet eens kwijt als je er geld op toe geeft. Alleen al omdat men te beroerd is al die zware boeken naar de auto te sjouwen. Veel opkopers kochten de boeken met dozen tegelijk om ze later elders op andere boekenmarkten weer met winst te slijten.

Bij wijze van experiment had ik vooraan in de kraam, naast een stapel Suskes en Wiskes, een boekje gelegd met de titel ’Erotische verhalen van vrouwen’ met op de omslag een blote, doch verder uiterst decente dame erop. Steeds keerden bezoekers van de kraam het boekje om zodat die blote tante veilig uit het zicht van eventuele snode zielen bleef. Steeds draaide ik het boekje dan weer terug met het volle leven duidelijk in beeld. Tot zeven keer toe! En daarna was het ineens spoorloos verdwenen. Achterover gedrukt. Geheel in overeenstemming met de Zeeuwse opvatting over verzoeking, schuld en lijden.

Maar verder was het prachtig. Blijmoedig werden er in het zonnetje lucratieve zaken gedaan. Alleen al met de boeken hadden we dit jaar ruim 1400 euro in 3 uur verdiend, zo bleek later toen we onze hesjes weer moesten inleveren.

Heus. Voor furore, grootschalige evenementen en economisch spektakel kan je tegenwoordig niet alleen in Den Haag maar overal elders terecht.
Geplaatst op: Vrijdag 10 juli 2009 om 11:58 uur
254475
bezoekers
© 2010 - Julius Pasgeld