Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Niet alleen de ouderdom komt met gebreken

De ouderdom komt met gebreken. Naarmate ik de 70 nader krijg ik dat steeds meer naar mijn hoofd. Vooral jongeren constateren met nauwelijks onderdrukte vreugde mijn vermeende aftakeling.
Maar wàt nou gebreken?
Niet alleen de ouderdom, maar iedere leeftijdsepisode kent z’n gebreken. Het begint al bij de geboorte. Je kan nog helemaal niets. Je kan niet eens praten of lopen. Noem dat maar geen gebrek.
Over de puberteit zwijg ik wijselijk. Recent onderzoek zegt immers genoeg. Bij pubers miechelt het van de gebreken in hun nog onvolgroeide heresenen.
En daarna begint de narigheid pas goed. Het hele verdere levenspad blijkt geplaveid met gebreken. Onverdraagzaamheid en gebrek aan levensinzicht maken, dat men vaak in durende onvrede leeft met elkaar. Als de eerste de beste invalide is men afhankelijk van allerlei communicatiegadgets en andere electronische hulpmiddelen. Als een blind paard holt men mee met de heersende opinies. Al was het alleen maar om het inkomen een beetje op peil te houden. In alle levensfases teisteren ziektes en ongesteldheden het levenspad. Tijdens je midlife-crisis, en die begint tegenwoordig vaak al op je vijfendertigste, ga je denken dat je hele leven voor niks is geweest. Ook anderssoortige neerslachtigheden zijn bepaald niet leeftijdsgebonden. Meestal ben je zo moe van het aflossen van je hypotheek en het anderszins vervullen van je rol als slaafje van de samenleving, dat je ’s avonds het knopje van het licht nauwelijks meer kan vinden als je half bewusteloos in je bed rolt. En als je dan eindelijk op één oor ligt kan je de slaap natuurlijk weer niet vatten omdat een komende burn-out je klaarwakker houdt.
En dan zeggen, dat de oúderdom met gebreken komt!
Kom nou toch.
Nee. Iedere levensfase kent zo z’n eigen ongemakken en onvolkomenheden. De enige reden dat juist de ouderdom met al die ‘gebreken’ wordt aangemerkt is, dat men er tijdens de ouderdom eindelijk de tijd en de notie voor heeft om stil te staan bij die gebreken. Om ze onder ogen te durven zien. En dat lef kan natuurlijk pas worden opgebracht nadat het leven de wijsheid en het inzicht heeft opgeleverd om die gebreken ruiterlijk te kunnen erkennen.
Niet eerder. Babies, pubers, jonggetrouwden, politieke bobo’tjes, de al iets rijpere varensgezellen op de wild-waterbaan van het leven, ze kunnen zich geen van allen permitteren hun gebreken te erkennen. Het leven is immers fantááástisch! En als het dat niet is, wordt dat je wel aangepraat. Men doet, men laat en men begaat de ene stommiteit na de andere.
En loopt ondertussen te roepen dat de oùderdom met gebreken komt. Hoe zat dat ook al weer met die splinter in andermans oog en die balk in eigen oog?

Na het lezen van dit alles overvalt u natuurlijk een groot verlangen naar de ouderdom. En als het u allemaal wat te lang duurt voor het zover is, kan u zich altijd nog troosten met de gedachte, dat de ouderdom vanzelf komt.
Dat weer wel.
Geplaatst op: Vrijdag 4 juni 2010 om 13:59 uur
1821750
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld