Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Nieuwe ontwikkelingen

Wat ze nòu weer verzonnen hebben. Je houdt het niet voor mogelijk. Binnenkort verschijnen er her en der in de omgeving kleine, rode, metalen dozen op palen, waar je papier in kan gooien. Papier, waar dingen op staan die je aan iemand had willen zeggen die zich buiten gehoorsafstand bevindt.
In het vervolg stop je dat papier dus gewoon in zo’n rode doos en de volgende dag weet die ander -via een gleuf in de voordeur- wat je tegen hem of haar had willen zeggen.
Geweldig! Het gemak dient de mens.
Maar je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Want voor niks gaat de zon op. Eerst moet je dat papier in een plat zakje van ander papier doen. Op dat zakje zet je in grote letter de naam van degene die volgens jou wil weten wat er op dat papier staat. Plus adres en een code. Vervolgens plak je op dat zakje een soort geld voorzien van een gekarteld randje, dat ze speciaal voor communicatie buiten gehoorsafstand hebben ontworpen. En dan, hup, in die rode, metalen doos en klaar is Kees.

Het aardige is, dat je al die letters op dat zakje en op dat papier tegenwoordig ook niet eerst meer hoeft in te tikken op je laptop en dan te printen of te mailen. Nee. Je neemt gewoon een dun, plastic staafje van zo’n 15 centimeter lang met wat dunne, blauwe of zwarte verf erin. Bepaalde speciaalzaken hebben die dingen al in de aanbieding. En als je dan met zo’n staafje (met het smalle eind naar beneden!) bewegingen op het papier maakt die verwantschap vertonen met de letters op je toetsenbord, komen die letters als vanzelf op dat papier. En dat gooi je dan straks in zo’n speciaal zakje in die rode, metalen bak. Het vereist in het begin wat oefening maar na een paar keer wil je niet anders meer.

Voor de lezers van deze column die er ècht bij willen horen en de toekomstige ontwikkelingen écht ver vooruit willen zijn, heb ik nog de volgende tip:
Er gaan geruchten dat multi-nationals bezig zijn met een uitvinding die zelfs de hierboven beschreven trend overbodig zal maken!
Een tipje van de sluier kan ik alvast voor u oplichten: die uitvinding zou bestaan uit een klein kastje met een afneembare, enigszins gebogen buis daarop. De uiteinden van die buis zijn verdikt en voorzien van gaatjes. Op het kastje zelf bevindt zich -aan de afgeschuinde voorkant- een draaibare schijf met tien gaatjes, ieder met een doorsnede van zo’n anderhalve centimeter.
En nu komt het! Die rode metalen dozen op poten en die plastic staafjes met inkt waar we het net over hadden blijken binnenkort volstrekt overbodig!
Want straks til je gewoon die enigszins gebogen buis van het kastje, houdt hem tegen de zijkant van je hoofd (met het snoer naar beneden, dat wel), steekt je vingers een tiental keer in een van de gaatjes van de schijf en draait daarbij iedere keer die schijf met de klok mee. Totdat je vinger wordt tegengehouden door een halfrond gebogen, metalen haakje. Ook dat vereist in het begin enige oefening. Maar ook hier zal gelden dat je na verloop van tijd niet anders meer wil omdat het gemak de mens in het verleden altijd heeft gediend, nu nog steeds dient en dat in de toekomst ook zal blijven doen. Totdat wij allen verkommeren in willoosheid.

Bedoeld kastje zal overigens nooit zoekraken, zo verzekeren de grondleggers van deze allerlaatste ontwikkeling ons nu al. Want hij zit met gekruld speciaalsnoer aan de muur bevestigd. Bovendien hoeft-ie ook nooit opgeladen te worden. Want hij ontleent z’n energie te allen tijde aan de vigerende energiebron bij u thuis.

Wij kijken met spanning uit naar de onthulling van deze nieuwe stap in het rijpingsproces van onze civilisatie.
 
Geplaatst op: Donderdag 23 maart 2017 om 19:07 uur
1244584
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld