Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Nieuwe plannen voor het strand

Bij nieuwe plannen voor Haags duin en strand hou je je hart vast.
Onlangs werden de Haagse duinen verziekt omdat iemand die dacht dat hij God zelve was, vond dat die duinen weer in hun oorspronkelijke staat moesten teruggebracht. Hij kreeg de instanties mee en het resultaat hebben we gezien.

En nu zijn er dus weer nieuwe plannen voor het 11 kilomer lange Haagse strand.
Daar, waar we in 1960 met ruim 600.000 Hagenaars nog vrijelijk konden genieten van het geluid van de zee en de vogels tijdens ons strandbezoek moeten we nu, met zo’n 100.000 Hagenaars mìnder, ineens gaan inschikken ‘omdat het ’s zomers zo druk wordt op het strand’.
Ach, 1960. Bij de golfbrekers stond hier en daar een driehoekig waarschuwingsbord met een rode rand en daarin twee handjes die wanhopig boven het water uitstaken. De zee kon soms gevaarlijk zijn voor wie dat nog niet wist. Maar voor de rest kon je je gang gaan.

Maar nu, 2015: Hou je vast. Meer toezicht. Meer informatieborden. Aparte vakken waar je mag zwemmen. Aparte vakken voor de horeca, voor de strandpolitie, voor de brandweer, voor de reddingswerkers en voor ‘watersportexploitatie’. Sportvakken. Vakken met opstapplaatsen op het strand voor een boottocht. Vakken met gecertificeerde surfscholen op het strand.

En zwemmen?

Ook in aparte vakken! Aangegeven door vlaggen. Vlaggen voor onervaren zeezwemmers. Vlaggen voor expats, vlaggen voor voor buitenlandse toeristen, vlaggen voor dagjesmensen. Zwemmen buiten die vlaggen zal ‘op eigen risico zijn’. Alsof zwemmen in zee, net zoals wandelen in Den Haag trouwens, niet altijd op eigen risico is.
En waarom allemaal? Omdat onze eigen wethouder van ontgroening en verdichting, Boudewijn Revis, denkt dat het zowel zomers als ’s winters op de Haagse stranden nóg levendiger kan.

Daarom komen er nóg grotere borden bij de strandopgangen dan er nu al staan. Want op het stadhuis gaan ze er kennelijk vanuit, dat de gemiddelde strandbezoeker zwakzinnig is. Je kunt het zo gek niet bedenken. Soorten en kleuren vlaggen die om duistere reden al dan niet gehesen zijn. Zones. Getijden. Gevaren op zee. Momenten waarop je de zee wel en niet in kunt. Afbeeldingen van wat je allemaal wel en niet mag op het strand. Nog even en het wordt op het 11 kilometer lange Haagse strand drukker dan in de Grote Marktstraat.

Met weemoed denk ik terug aan het gekrijs van de meeuwen, het geluid van de aanrollende branding en aan de uitzichten die heel in de verte werden onderbroken door een enkel bescheiden strandpaviljoentje.
Verdrietig zal ik dan denken aan de tijd, dat je op het strand nog gewoon overal kon doen waar je zin in had. Omdat je er kwam voor gratis ontspanning en rust. Terwijl het strand straks vooral bevolkt lijkt te worden door uitbaters. Uitbaters die om puur commerciele redenen het strand in vakken verdelen. Omdat dat handiger is bij het verdienen van geld.

Waar zijn trouwens al die driehoekige waarschuwingsborden met die twee wanhopige handjes gebleven? Die zouden nu vóór en in het Haagse stadhuis bepaald niet misstaan.
Geplaatst op: Vrijdag 6 november 2015 om 08:21 uur
1793985
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld