Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Onbevlekte ontvangenis

Bij tijd en wijle verzorg ik voor de wandelaars en fietsers die ons dorp aandoen een rondleiding in de prachtige kerk die ons pleintje siert.
Eerst vraag ik natuurlijk of ze zelf liever wat willen rondkijken. Maar als ze te kennen geven er wat meer van te willen weten, kom ik los.

Dan gaat het over de periode vanaf het jaar 1100 tot heden. Dat er op de plek waar nu de kerk staat eerst alleen een vuurtoren stond met een echt vuur er bovenop. Om de schepen te waarschuwen. Want ons dorp lag vroeger pal aan zee. En over de twaalf bijna levensgrote, houten apostelen hoog tegen de zolderwand. Zo hoog dat de beeldenstormers er in 1566 zelfs met ladders niet bijkonden. Daarom hangen ze er nog steeds. En werpen nog steeds berispende blikken op de steeds schaarser wordende aantallen deelnemers aan de diensten.

Om weer even met beide benen in het heden te verkeren, laat ik de bezoekers ook een blik werpen door een deur naar een van de zijbeuken van de kerk. Want daar liggen de spullen voor de jaarlijkse rommelmarkt hoog opgetast. Meubilair, boeken, electronica, speelgoed  Allemaal afkomstig uit inboedels uit de wijde omgeving. Zonder dat de handel er nog tussen is geweest. De opbrengst (het afgelopen jaar 12.000 euro in drie uur!) wordt gebruikt voor onderhoud en restauratie van de kerk. Minstens de helft van de dorpsbevolking draagt een steentje bij. Of je nou godsdienstig bent of niet. Want de kerk is ons Dorpshuis. Niet alleen diensten, maar ook (pop)concerten, recepties, trouwerijen en partijen vinden er plaats.
Onder de indruk vraagt een enkele bezoekers dan soms aan me, hoe het komt, dat de saamhorigheid in een dorp vaak zoveel groter is dan in de grote stad. En dan antwoord ik fijntjes, dat de bewoners in een dorp vaak stukken vriendelijker zijn dan stadsbewoners. Als je ze maar in hun waarde laat.

Vaker gaan de vragen van de bezoekers over de enorme fresco’s in de kerk. Die zijn bij een vorige restauratie vanonder een dikke stuclaag weer aan het licht gekomen. Eigenlijk zijn het geen fresco’s. Fresco’s worden op een natte pleisterlaag geschilderd. Het zijn secco’s. Op een droge laag dus. Zoals die van Sint Christoffel, de patroonheilige van de reizigers, die met Jezus op zijn schouders via de noorderuitgang van de kerk de overledenen op hun laatste reis naar hun rustplaats begeleidde. Ook kan onze kerk bogen op secco’s van de Stamboom van Jesse (Jezus), de kroning van Maria en de Onbevlekte Ontvangenis van Maria.

‘Wat is dat eigenlijk, onbevlekte ontvangenis’, vroeg vorige week een man die deel uitmaakte van een uitgebreid gezelschap dat tijdens een wandeltocht de kerk even aandeed.
‘Tja’, zei ik. ‘Daar vraagt u me wat. Daar wordt nogal verschillend over gedacht. Volgens mij was een onbevlekte ontvangenis van oorsprong een zwangerschap die meteen ontstond, na de aller- allereerste keer dat een vrouw met iemand naar bed ging. Maar de Rooms Katholieke kerk heeft er iets veel mooiers van gemaakt. Dat God zelf Maria had bezwangerd zonder dat ze er erg in had. Maria wist van niks en ineens daalde er een engel neer die tegen haar zei, dat ze een kind kreeg. Van God.’
‘O’, zei de man die me die vraag had gesteld. Dat wist ik allemaal niet.
‘Dat geloof ik niet’, zei een dame uit het gezelschap nogal luid.
‘Wat gelooft u niet?’, vroeg ik.
‘Nou. Van dat het onbevlekt ontvangen heet, als je direct na de eerste keer zwanger wordt. Het heet alléén maar zo, als je door God wordt bevrucht. Dàt geloof ik.’
‘Het staat u helemaal vrij, te geloven wat u wil’, zei ik. ‘Ik heb het ook maar van horen zeggen. Je mag in Nederland geloven wat je wil. Als je maar niks kapot maakt’.

En zo had ik gelijk een mooi opstapje naar het volgende onderwerp: de houten apostelen aan het plafond. Die gelukkig heel waren gebleven in een tijd dat een heleboel mensen toen niet mocht geloven wat ze wilden.

U begrijpt het al. In het dorpje waar ik woon, mag je zelfs rondleiden in de kerk als je helemaal nìets gelooft.
Geplaatst op: Vrijdag 4 september 2015 om 08:20 uur
1793961
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld