Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Opgeruimd staat netjes

Zodra me iets te binnen schiet dat zou kunnen leiden tot een column, krabbel ik dat op een blaadje. Vaak midden in de nacht. Ook wel als ik in bad lig. Maar meestal komt het niet tot publicatie. Want dan heb ik inmiddels een beter idee gekregen. De blaadjes met die notities bewaar ik wel. Maar ik kijk er nooit meer naar om.
Onlangs vond ik ze weer. Dat was lachen. Hieronder mijn krabbels plus huidig commentaar.

-‘De laptob weet het beter’.
Die column zou moeten gaan over het verschijnsel, dat mijn lab-top soms zèlf schijnt na te denken. En dan uit eigener beweging zomaar ineens zèlf een geheim knopje indrukt. Waarop de cursor bijvoorbeeld ineens heel ergens anders staat. Of dat het hele scherm verschuift. Zonder enige aanleiding. En dat er dan op mijn scherm ineens nog maar een klein strookje te zien is van de pagina waar ik mee bezig was. Soms kost me dat wel een half uur om het weer goed te krijgen.
Dat soort dingen.
De reden dat ik hier niet over schrijf is, dat de lezers gelijk gaan denken: O jé, hij wordt oud. Hij kan z’n lap-top niet meer aan. Een voorbode van dementie. Daar begint het allemaal mee.
Dus laat ik het onderwerp maar liggen.

-‘Zwarte Piet’.
Aan die buitengewoon kinderachtige hetze wil ik geen woord vuil maken. Deze zin is eigenlijk al te veel. Mocht ik ooit tòch over Zwarte Piet schrijven verzoek ik mijn abonnees vriendelijk om onmiddellijk hun abonnement op te zeggen.

-‘Bewustwording der jaargetijden’.
Een filosofisch onderwerp. Naarmate ik ouder word heb ik het gevoel de jaargetijden steeds intenser te ervaren. Geheel nieuwe aspecten, die ik in mijn jeugd. maar ook later, nooit had gevoeld komen nu ineens op. Vooral als ik me over Zeeuwse wegen en paden begeef. Iedere keer is het weer mooier en rijker. Zowel in de zomer, de winter, de herfst en de lente. Maar wat is dat dan? Als ik het weet schrijf ik er over.

-‘Mevrouw Pasgeld aan het schrikken maken’.
Ik blijf dat leuk vinden. Zij allang niet meer. Daarom wordt het steeds leuker. Hele technieken heb ik ontwikkeld. Vooral als ze aan het stofzuigen is heb ik nogal eens succes. Maar de klassieker van een papieren zak opblazen en vlak bij haar oren knallen als ze achter de lap-top zit hou ik erin.
Waarom geen column erover?
De lezer zou een volstrekt verkeerde indruk van me krijgen.

- ‘Het goede verspreiden is beter dan het slechte bestrijden’.
Een zelfverzonnen slogan op rijm. Maar ik weet helemaal niet of dat wel zo is.

-‘Een scanner van de ING-bank voor mensen zonder smartphone’.
Helemaal op het laatst komt de ING nu met deze oplossing. Ze hebben er zo lang mogelijk mee gewacht. Opdat zoveel mogelijk mensen die nog geen smartphone hadden toch een smart-phone zouden gaan kopen.
Als ik erachter kom hoeveel steekpenningen de ING-bank hiervoor van de smart-phonefabrikanten heeft gekregen volgt de column.

-‘Je bent je maar nauwelijks bewust van je geluk en hoe je het eigenlijk hebt getroffen. Terwijl je je des te meer bewust bent van je kleine tegenslagen en dat je altijd de pineut bent’.
Dat is natuurlijk zo. Daar heb je geen column voor nodig. Bovendien staat het hier nu toch al.

-‘Waarom krijg ik niet voldoende aandacht als ik de hik heb’.
Er zou een opvangroep moeten worden ingesteld voor mensen die de hik hebben. De hik is een nog onvoldoende erkend probleem.
Ook de media zouden daar veel meer aandacht aan moeten besteden. Als dat niet spoedig gebeurt richt ik een aktiegroep op.

Zo. De papiertjes met al die krabbels kunnen eindelijk weg.
 
Geplaatst op: Donderdag 22 november 2018 om 08:27 uur
1481511
bezoekers
© 2018 - Julius Pasgeld