Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Over dominees en wethouders

Er verandert veel in de wereld maar dominees en wethouders lijken weer terug bij af.
Zo vertelde dominee Lambrecht Quist uit Middelburg ons laatst, dat de watersnoodramp in 1953 nog niet erg genoeg was geweest. Het had volgens Quist allemaal veel erger gemoeten. Want pas dàn was men doordrongen geweest van de noodzaak om zich tot de Here te wenden. Nu niet. Want bij 1840 slachtoffers wend je je natuurlijk niet meteen tot de Here. Dat doe je pas bij, pakweg 5000 slachtoffers? Of 10.000 slachtoffers? Ik weet dat niet zo precies. Daar heeft Quist meer verstand van. Die zat trouwens hoog en droog bij z’n zus in Amsterdam toen de dijken braken in 1953.

Dominee Hans de Bie uit het Zeeuwse Kleversdijk vindt dat Quist psychiatrische hulp nodig heeft. Geweldig! Onvervalst religieuze fanatisme! Geloofsstrijd! Zo kennen we Nederland weer.

Dominee Klaas Hendrikse uit Zierikzee vond trouwens onlangs dat God niet bestaat en dat Jezus eigenlijk maar een heel gewoon mens is geweest. Ja, dat zou ik ik ook zeggen als ik dominee was in een tijd dat de meeste mensen dat ook vinden.

En zo zei dominee Vlietstra uit Katwijk vorig jaar zonder blikken of blozen dat we onze kinderen moesten kastijden zonder ons te laten afhouden van hun geroep of gesmeek. Want we slaan onze kinderen immers om hun bestwil.
Kijk. Nu zijn we gelukkig weer thuis. Gaat het geloof er niet goedschiks in, dan maar kwaadschiks.
Al die  predikers van liefde en pijn verdienen hun brood met het zaaien van angst. Hoe meer angst hoe meer zieltjes. En hoe groter de goegemeente.

Nu we het toch over gemeentes hebben, angst zaaien gaat ook op voor wethouders.
Wat bijvoorbeeld te denken van de uitspraak van de Haagse wethouder Marjolein de Jong: ‘Het lijden, sterven en de wederopstanding van Jezus kan de gemeente Den Haag een korte, economische impuls opleveren’, zo zei ze vorige week.
Even moest ik slikken en kwamen er allemaal vreselijke dingen bij me op. Maar toen ik verder las, begreep ik dat het ging om het muzikale spektakel ‘The Passion’. Haagse hoteliers zijn al druk doende met het bedenken van Passion-arrangementen. En volgens wethouder De Jong wordt het in ieder geval een leuk dagje uit in Den Haag.

Toch waren de vreselijke dingen in mijn hoofd nog niet helemaal verdwenen. Even kwam de gedachte aan een muzikaal spektakel over de Holocaust bij me op. Dat zou, al is het misschien niet echt een leuk dagje uit, immers ook een korte, economische impuls voor Den Haag kunnen opleveren.

Het enige verschil tussen wethouders en dominees lijkt te zijn, dat dominees de schijn wekken dat het ze om mensen gaat en dat wethouders er niet omheen draaien en gelijk zeggen dat het alleen om geld draait.

Gelukkig mogen wethouders en dominees in Nederland nog steeds zeggen wat ze vinden.
En gelukkig hoeven wij daar niet naar te luisteren.
Geplaatst op: Vrijdag 8 februari 2013 om 09:02 uur
1793449
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld