Overeenkomsten tussen niesbui en orgasme

Voor veel mensen is de niesbui een onontgonnen terrein. Genant. Ongezond vanwege de in het rondte slingerende bacterien die zich met een gemiddelde snelheid van 120 kilometer per uur in de bijholte van de medemens nestelen. Ellendig vanwege een hand vol snot en geen zakdoek bij de hand. Gevaarlijk omdat je oogballen uit hun kassen kunnen floepen als je je oogleden niet sluit tijdens een niesbui. Kortom: de niesbui heeft een slechte naam. Niet geheel ten onrechte misschien maar de werkelijkheid is anders.

Want hoeveel vreugde valt er niet te ontlenen aan een niesbui? Liefhebbers weten waar ik het over heb. Reeds bij de allereerste neuskriebels bestrijkt een hemels glimlach het gelaat van de ware niezofiel. Daar komt wat! Jawel! Hoewel nog verre van zeker over het beoogde resultaat worden de ogen reeds in blijde verwachting gesloten en neigt het hoofd een tikje achterover. Nog even geduld. Ja! Nee! Ja! De kriebel wordt heviger. Men wordt reeds gewaar in welk neusgat de ramp zich gaat ontwikkelen. Ja! Ja! Nee? Wat nu? De aandrang dreigt even weg te zakken. Nee toch? Paniek. Snel alles uit de kast halen om de verlichtende ontlading koste wat kost toch te laten plaatsvinden. De ogen dus weer wijd open. Razendsnel uitzoeken waar zich het meeste licht bevindt. Het liefste zon! Kijk in dit stadium midden in de zon met wijdopen ogen. Anders in een onbeschermd peertje van 100 Watt! Ja! Daar komt ie weer! De verflauwde kriebeling in het neusgat wordt heviger! Kort en hevig inademen nu! Het liefst begeleid door hoorbare klanken. Aah, aah, aah of haa, haa, haa. Hoo, hoo, mag ook. Er zijn zelfs mensen die uitsteken uitkomen met een kleingeestig ie, ie. Af te raden valt ui, ui of auw auw. Maar verder maakt het niet uit! Ja! Ooo! Ja! Hoofd geheel achterover. Het gelaat wordt overdekt door een afgrijselijke grimas. Snel de ogen weer stijf dicht want je weet maar nooit! En dan: Wwwwhaaaatschieieieieoooooo!
Als een eskader straaljagers davert het door de huiskamer. Het dreunt en echoot na gelijk een op hol geslagen kudde neushoorns. En nu heb ik het maar niet eens over de bofkonten die hun vreugde werkelijk niet onder woorden kunnen brengen als zich na dit alles wederom een kriebel in de neus aandient.

De nies staat dus eigenlijk geheel ten onrechte in een kwaad daglicht.
Hoewel de stilte, die op de het geweld van de ten volle uitgebate nies volgt, toch weer iets treurigs heeft. Bij omstanders hangt er verbazing in de lucht over zoveel aanstellerij. Voor de niezer zelve geldt de zinspreuk: Poste niezum omne animal trieste est. Jawel. Want de overenkomsten met een orgasme liggen voor het oprapen. En daarbij doel ik niet op de uiteindelijke, tastbare resultaten die het vleselijk tot elkaar ingaan zowel als het niezen tot gevolg heeft. Een verbaasde hand vol snot is immers iets geheel anders dan een kwak tussen de lakens. Nee. Ik doel meer op de overeenkomsten in de geestelijke instelling die met beide handelingen gepaard gaat. Waar men doorgaans met een open geest, blij van zin en vrij van storende gedachten de coitus beleeft zal men doorgaans ook eerlijker, harder en zonder aanziens des persoons niezen.
Dikwijls bekrijpt mij de heilloze gedachte dat het ook wel eens andersom zou kunnen zijn. Hoe dikwijls horen wij immers niet deftige dametjes in onze omgeving besmuikt, benepen en vrijwel geluidloos iets voortbrengen dat, als je je oor goed te luisteren legt, iets heeft van ptssh of shju. Naar analogie daarvan stellen wij ons voor hoe zo’n zelfde dametje thuis wat gedachteloos haar orgasme beleefd terwijl ze een appeltje aan het schillen is. Volgens diezelfde redenering is het buitengewoon interessant eens stil te staan bij de aard van de nies van beroepsgroepen als bouwvakkers, verkopers van Italiaans ijs, politici, prostituees en schooljuffrouwen. Hoewel er niet veel peil op te trekken valt is er voor de geoefende waarnemer toch enige lijn in te ontdekken. Nog aardiger is het, de nies van bekende Nederlanders in deze theorie te betrekken. Ik raad u aan voortaan eens wat aandachtiger te luisteren naar de nies van Rita Verdonk, van Gerard Joling, van Willem Holleeder, van Harry Mulisch en van Maxima.

Zelf heb ik inmiddels een schriftje aangelegd. Op de kaft heb ik geschreven: Niesboek. Erin staan allerlei grafiekjes waarin horizontaal de namen van alle Haagse Haantjes de Voorsten. En verticaal staan categorieen als: volume van de nies in decibels, klank van de nies fonetisch weergegeven, duur van de nies in seconden, gezichtsuitdrukking tijdens de nies uitgedrukt in mate van verkramping, aantal graden waarin het hoof tijdens de nies achterover wordt gegooid en meer van dat soort dingen. Ook externe facoren zoals buitentemperatuur, jaargetijde, en omgevingsfactoren betrek ik bij mijn onderzoek. Steeds als ik zo’n Haags Haantje de Voorste zie niezen, in het echt of op de tv, werk ik mijn schriftje bij.

Ik ben nu al zo ver, dat ik hele interessante conclusies kan trekken omtrent de wijze waarop het orgasme van de meeste Haagse Haantjes de Voorsten zich voltrekt. Bij gelegenheid wil ik u daar wel eens iets meer over vertellen.

Geplaatst op: Vrijdag 23 juni 2006 om 12:35 uur