Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Overhemden (4)

Nog even over die kwestie met die overhemden. Nadat ik had besloten mijn overhemden zelf te strijken, achtte ik het verstandiger om niet meer iedere dag, maar eens in de twee dagen een schoon overhemd aan te trekken. Daartoe droeg ik vier argumenten aan:
-Vroeger toen ik klein was droeg ik mijn bloesjes wel een wéék achter elkaar.
-Het is beter voor het milieu. 
-Dan hoef je er ook niet zoveel te wassen. En:
-Ik ben op mijn leeftijd een beetje aan het uitdrogen dus ik smet niet zoveel meer.
Maar die sloegen geen van allen aan bij mevrouw Pasgeld. Dus dacht ik haar om de tuin te leiden door mijn overhemden na een dag dragen niet in de wasmand te gooien maar ergens te verstoppen. Zodat ik ze de volgende dag toch nog een keer aankon. Daar kwam ze echter al gauw achter en zei: ‘Als het zo moet, strijk ik ze voortaan liever gewoon weer zelf’.

Het idee om mijn vuile overhemden dan maar bij de buurman in bewaring te geven moest ik ook snel laten varen omdat ik het eerlijk gezegd niet zag zitten om iedere ochtend met ontbloot bovenlijf bij hem aan te bellen.

Mijn volgende plan was om, bij aanschaf van een nieuw overhemd er steeds een in dezelfde kleur te kopen. Dan zou het een stuk minder opvallen als ik twee dagen in hetzelfde overhemd rondliep. En controle zou slechts mogelijk zijn door op een kalender bij de wasmachine nauwkeurig bij te houden hoeveel overhemden er op welke dag gewassen werden. En dat zag ik zelfs mevrouw Pasgeld, die toch tamelijk recht in de leer is waar het het huishouden betreft, nog niet doen.

Toen we tegenover elkaar aan tafel aan de koffie zaten (mevrouw Pasgeld had een hoofd vol krulspelden en zag er uit als de konining van Sheba), gooide ik een balletje op:
‘Ik geloof, dat ik hard aan een paar nieuwe overhemden toe ben.’
‘O ja, joh’, sprak zei minzaam. Want het was voor het eerst in onze veertigjarige relatie dat ik uit mezelf met een kledingvoorstel kwam.
‘Ja’, zei ik. ‘Sinds ik mijn overhemden strijk, krijg ik eindelijk een beetje zicht op het onderhoud van mijn kleding en sommige overhemden zijn nu toch echt aan vervanging toe.’ Ik zei er natuurlijk niet bij, dat ik dan in het vervolg steeds dezelfde kleur overhemden zou aanschaffen waardoor … enzovoort.
‘En dan ga je natuurlijk steeds overhemden in dezelfde kleur kopen, zodat ik een kalender naast de wasmachine moet hangen om bij te houden of je wel iedere dag een schoon overhemd aandoet’, zei mevrouw Pasgeld en schudde meewarig haar hoofd waardoor haar krulspelden tegen elkaar aanrammelden als waren het de klepels van een klokkespel.
‘Ik hoor je hersen kraken’, zei ik.
‘Die gebruik ik al jaren niet meer’, antwoordde ze gevat.

Ik overweeg nu serieus om voortaan naast het strijken ook het wassen van mijn overhemden zelf ter hand te nemen.
Geplaatst op: Vrijdag 9 januari 2015 om 08:50 uur
1793975
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld