Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Overstem het commerciele zorgenkoor!

 Bestaan er nog normale mensen?
Mensen die zich bijvoorbeeld af en toe eens niet lekker voelen. Maar dan gewoon weer vanzelf beter worden?
Mensen die het af en toe niet meer zien zitten. Maar er dan, zonder hulp van anderen, helemaal zélf weer bovenop komen?
Mensen die in het begin van hun loopbaan bepaalde dingen niet zo goed doen. Maar die, door er zélf over na te denken, die dingen het jaar daarop al een stuk beter doen. En dan misschien wel helemaal uit zich zelf plezier in hun werk krijgen? Zodat het tenslotte de beste werknemers worden die je je maar kunt wensen?
Zonder cursussen? Zonder nascholingsplannen? Zonder transities, aanpak-strategieën of mogelijke aanvliegroutes? Zonder reflectiesessies? Zonder adviseurs? Zonder te implementeren? Te optimaliseren? Zonder eigenaarschap te tonen? Zonder dat ik nog verder hoef te gaan met die vreselijke taal die ze tegenwoordig uitslaan om je duidelijk te maken dat ze het zelf veel beter weten dan jij?

Jazeker. Want de mens is niet op de wereld gekomen om zich door anderen te laten vertellen hoe het moet. De mens is prima in staat om het zélf uit te zoeken. Om zelf te weten wat goed voor hem is en wat niet. Daar is de mens van nature toe uitgerust.

Toch ontkom je tegenwoordig niet meer aan al die hartelijk uitgestoken handen. Handen, die je vertellen hoe je er nog leuker uit kan zien dan je al bent. Handen, die je vertellen hoe je weer tot rust kunt komen in de hectiek van alledag. Handen, die helpen bij de opvoeding van je kinderen en de begeleiding van je demente ouders. Handen, die je vertellen hoe je nóg meer kunt verdienen.
Totdat je gaat inzien dat al die uitgestoken handen niets anders zijn dan reclame voor ordinaire handel in -vaak volstrekt overbodige- producten en diensten.

De helft van Nederland verdient tegenwoordig aan de ellende, het ongeluk en het onvermogen van de andere helft. Dus hoe ongelukkiger de mensen zijn, hoe beter het gaat met de economie. Op die manier is er steeds meer geld beschikbaar om de mensen nóg meer ongeluk aan te praten. Nóg meer ‘hulp’ te bieden.
En zo verder.

Een vicieuze cirkel dus die almaar verder uitdijt.
Totdat de mensen zèlf weer eens gaan nadenken.
Al was het alleen maar om het commerciele zorgenkoor te overstemmen.
Geplaatst op: Donderdag 29 juni 2017 om 12:06 uur
1263633
bezoekers
© 2017 - Julius Pasgeld