Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Stinkend ondergoed bij Hornbach

 Onlangs herinnerde mevrouw Pasgeld me eraan, dat ik, toen we elkaar leerden kennen altijd een lekker geurtje aan- of omhad. Ze wist het merk ook nog: Aramis. En ze zou het op prijs stellen als ik die gewoonte weer eens wilde opnemen. ‘Want het rook altijd zo lekker’.

Ik antwoordde, dat ik al dertig jaar geen geurtje meer had. En dat zo’n piepklein flesje toen (omgerekend), rond de 30 euro kostte. Bovendien, zo voegde ik eraan toe, achtte ik de tijd een beetje voorbij, dat mannen zich, na zich eenmaal gesetteld te hebben, met geurtjes moesten verkopen aan vrouwen. Met andere woorden: als het geurtje eenmaal resultaten had opgeleverd, was het niet meer nodig. Dat vrouwen daar andersom anders over dachten, moesten ze zelf maar weten. Dat was hun zaak. Wellicht waren vrouwen met hun geurtjes, na een jarenlange relatie, onbewust nog steeds op zoek naar iets beters.
Nee. Als er al een geurtje was waarmee een man zichzelf diende aan te prijzen was het transpiratie-lucht. Daar viel tenminste uit af te leiden, dat-ie niet te beroerd was om hard te werken. En dat zou toch een eerlijker aanprijzing moeten zijn dan een vleugje Aramis.

Dat deed mevrouw Pasgeld denken aan een recente reclame van de firma Hornbach. (via google: hornbach reclame 2019) Daarin zie je allemaal mannen zwaar werk doen. Als ze daarmee klaar zijn moeten ze zich onder toeziend oog van een paar artsen en wetenschappers ontdoen van al hun kleren inclusief ondergoed, dat vervolgens in een speciaal daarvoor ontworpen machine stuk voor stuk vacuüm in plastic wordt verpakt. Waarna het terecht komt in een soort sigarettenautomaat. Waarvan je dus, tegen betaling een luikje kan opentrekken om in het bezit te komen van zo’n verpakt stuk stinkend, bezweet (onder) goed.
Dat doet een Chinees (of Japans) meisje. Ze maakt de verpakking open, ruikt aan de inhoud en raakt totaal in verrukking. In grote letters verschijnt vervolgens de tekst: ‘ZO RUIKT HET VOORJAAR!’.

‘Zie je wel!’, zei ik. ‘Zó moet het. Je moet geen genoegen nemen met een man met Aramis. Je kan in het vervolg maar beter eens flink aan mijn onderbroeken ruiken voordat je ze in de was doet! Dat is bovendien veel goedkoper’.

Het hoeft hier geen betoog, dat ze het niet met eens was. Haar reactie was, en daar laat ik het maar bij, opmerkelijk balorig.
En om helemaal eerlijk te zijn kon ik haar geen ongelijk geven.
Als ze bij een firma in bouwstoffen, machines en gereedschap reclame willen maken met onfris ondergoed, terwijl ze niet eens ondergoed verkopen, zijn ze ook niet helemaal fris onder hun petje. En bemoeien ze zich bovendien met zaken waar ze geen verstand van hebben. Maar dat zie je natuurlijk wel vaker tegenwoordig. En niet alleen in de reclame.

‘Dat Hornbach-gedoe is trouwens een goed idee voor mijn column’, zei ik tegen mevrouw Pasgeld. ‘Dus eigenlijk zou jíj die moeten schrijven’.
‘Ik lever de ideeën wel. Als jij ze maar schrijft’, was het antwoord.

Ik ben benieuwd. Wat een geweldige vrouw. Zal ik dan, alleen al daarom, misschien toch weer eens een flesje Aramis kopen?


Geplaatst op: Donderdag 28 maart 2019 om 08:46 uur
1601662
bezoekers
© 2019 - Julius Pasgeld