Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Wandelpier

Mijn hele jeugd bracht ik door in Den Haag. Dus ik weet heus wel wat van dingen die in zee steken en waar je op kan lopen. Zo heb je golfbrekers, havenhoofden en pieren. Van golfbrekers heb je er voor de kust van Den Haag een heleboel. Van havenhoofden heb je er twee. En van de Pier heb je er maar één.

Hele verhalen zou ik kunnen vertellen over mijn avonturen op de Haagse golfbrekers en havenhoofden.
Maar nu even niet. Het gaat nu over de Scheveningse Pier. En over de Scheveningse Pier zou ik alleen maar dit willen zeggen:
De Scheveningse Pier is om op te wandelen.

Flaneren mag ook. En als je daarbij luchtig wil converseren, vooruit. Maar dan houdt het verder wel op. Alleen het idee, dat je over de zee loopt moet genoeg zijn. Af en toe loop je naar de reling om te kijken of je werkelijk over de zee loopt. En ja hoor. Kijk eens aan. Onder je allemaal golfjes die in zachte deining aan je voorbij trekken. Als je lang kijkt is het soms net alsof de golfjes stilstaan. En je zelf in een soort boot zit die vooruit gaat. Zoals je ook wel eens hebt als je in een stilstaande trein zit. En de trein naast je ineens gaat rijden. Dan lijkt het ook net alsof je zelf beweegt. Maar op de Pier is dat natuurlijk veel leuker. Op de Pier kan je varen zonder dat je beweegt.

Ik zeg het allemaal maar even omdat dat genoeg zou moeten zijn. Wandelen, converseren en af en toe een blik over de reling werpen.

Maar neem me niet kwalijk. Wat hebben ze daar allemaal niet bijverzonnen in de afgelopen halve eeuw. Thee drinken met de zee eronder. Bier drinken met de zee eronder. Dineren met de zee eronder. Gekeurde schelpen kopen met de zee eronder. Badkleding kopen met de zee eronder. Souveniers kopen met de zee eronder. En wat te denken van al die evenementen die ook veel leuker zijn met de zee eronder. Naar een concert luisteren met de de zee eronder. In een onderwaterwonderland lopen naast een nagemaakte onderzeeboot met nagemaakte vissen met de zee eronder. Gokken in een casino met de zee eronder. Een uitkijkplatform om over zee te kijken met de zee eronder. Kan het nog infantieler?

Ruim tien jaar geleden kocht het Van der Valkconcern de Pier voor één gulden. Waarschijnlijk omdat ze dachten dat de Pier aan een snelweg lag. En je er dus wel koffie, appeltaart en varkenssnitzels kwijt kon..

Binnenkort wordt wat er over is van de Pier geveild.
Ik denk, dat ik een bod ga doen. Eén euro. En geen eurocent meer. In het koopcontract laat ik opnemen, dat de gemeente Den Haag voor het achterstallig onderhoud opdraait. Want dat is toch het minste. Dat de gemeenschap opdraait voor het falen van individuele ondernemers. Van der Valk, Erik Staal, noem maar op.

En als ik dan eigenaar ben geworden van een totaal gerenoveerde Pier laat ik bij de ingang een bordje neerzetten: ‘Gratis toegang. Wandelen toegestaan. Al het overige is verboden.’ 
Heel misschien krijgt Den Haag dan weer een klein beetje grandeur.
Geplaatst op: Vrijdag 1 februari 2013 om 09:06 uur
1793425
bezoekers
© 2020 - Julius Pasgeld