Wethouders in wentelwieken

Vroeger, toen ik nog een klein jongetje was en ik nog geen brommer had, deed ik altijd ‘henggg, henggg, henggg’ als ik bijvoorbeeld van het wandmeubel in de eetkamer naar mijn opklapbed in mijn eigen kamertje liep. En ik bewoog daarbij mijn rechtervuist heen en weer om een denkbeeldige gas-handel op mijn denkbeeldige stuur open en weer dicht te draaien. Vooral met mijn ogen dicht was het dan net, alsof ik op een bromfiets zat.
Ik moest daar ineens aan denken toen ik vernam, dat twee Haagse wethouders zich vorige maand per helicopter naar de opening van een evenement op het Norfolkterrein in Scheveningen hadden begeven. Terwijl ze dat, als volwassen, weldenkende mensen, toch makkelijk per fiets hadden kunnen doen.

We stellen ons voor hoe ze daar in die helicopter naast elkaar in de cabine zaten.
‘Henggg, henggg, henggg’, zegt wethouder Huffnagel tegen wethouder Norder. Hij houdt met een bloedserieus gezicht zijn vuisten recht voor zich uit alsof hij zelf de stuurknuppel vasthoudt. ‘Tsakkatsjak. Tsjakkatsjak’, laat wethouder Norder een schuin naar beneden gericht, denkbeeldig machinegeweer tegen zijn schouder schokken waarna ergens beneden op de grond een dodelijk getroffen Joris Wijsmuller ter aarde zijgt. ‘Wat voel je je toch geweldig als je in een helicopter zit, hè’, laat Marnix aan Frits weten. ‘Nou en of!’, roept Frits boven het zwoesj, zwoesj, zwoesj van de wentelwiek uit. ‘En vooral als we straks uitstappen. Dat ziet tout La Haye. En dan moeten we na het uitstappen een beetje bukken voor die rotor-bladen. Dat maakt een goede indruk! Alsof we staatshoofden zijn.’
‘Yip, yip, yip an the boom-diddy-diddy-boom’, neuriën ze daar in die cabine zacht voor zich uit. Met hun gedachten helemaal bij Robbedoes, Bob Evers, Mickey Spillane, Kuifje, de Wassenaarse vastgoedbelegger David Hart of welke held dan ook waarmee de beide wethouders zich vanuit de leegte hunner harten maar al te graag wensen te vereenzelvigen. En mocht de gedachte al even bij de beide knulletjes opkomen, dat er meer komt kijken bij de openbare vervulling van het wethouderschap laten ze dat in ieder geval niet blijken.

Er is nog meer dat ze over het hoofd zien. Zo’n tochtje met de helicopter levert namelijk een aanzienlijke vervuiling op. Wetenschappers hebben uitgerekend, dat 10 kilometer met de helicopter dezelfde vervuiling oplevert als die welke zou worden veroorzaakt door het gedurende drie maanden niet gescheiden ophalen van huisvuil in een wijk als Moerwijk. Of het wegwerpen van 17.750 lege bierblikjes op straat in plaats van in de afvalbak. Of het achterwege laten van roetfilters op 8.900 vrachtwagens in de Veerkade.
Je vraagt je dan ook af waarom ze in Moerwijk, na dat zinloze vliegavontuur van Frits en Marnix, nog de moeite doen om het huisvuil scheiden. Waarom men de jeugd nog zou moeten leren hun lege bierblikjes te deponeren in afvalbakken. En waarom ze al die roetfilters nog monteren.

Kijk. Van mij hoeven wethouders echt niet het goede voorbeeld te geven. En eerlijk gezegd heb ik ze dat ook nog nooit zien doen. Wethouders zijn ook maar gewone mensen.
Maar is het soms teveel van ze gevraagd als je van wethouders eist dat ze zich dan ook als gewone mensen gedragen? Ze zijn toch niet invalide? Ze hebben toch niks aan hun benen? Zijn ze moe? Zijn ze kinds aan het worden? Vereenzelvigen ze zich met Karadzic omdat die toevallig ook met de helicopter naar Scheveningen moest?

Met zulke eigenaardige Haagse wethouders zijn dat allemaal vragen waarvan je de antwoorden toch onder ogen moet zien.

Geplaatst op: Vrijdag 8 augustus 2008 om 10:22 uur